کشف منبع پرتو گامای مرکز کهکشان توسط فضاپیمای انتگرال_آیندگان

۱۷ مارس ۲۰۰۴، «فرانسوا لبرون» و همکارانش در Nature گزارش دادند که منبع های پرتو گاما در مرکز کهکشان ما توسط فضاپیمای «انتگرال» کشف شد.

رصدخانه بین‌المللی اخترفیزیکی اشعه گامای انتگرال، درخشش پراکنده پرتوهای گاما را در مرکز کهکشان ما شناسایی کرده می بود و نشان داده می بود که زیاد تر آن توسط ۹۱ منبع جداگانه تشکیل شده است.

حساسیت بالا و دقت ابزارهای انتگرال به آن امکان داد تا این اجرام آسمانی را شناسایی کند. درحالی‌که تلسکوپ‌های دیگر، برای بیشتر از سی سال، چیزی جز مه مرموز و عکس تار از پرتوهای گاما ندیده بودند.

این پرتوهای گاما برای اولین‌بار در اواسط دهه ۱۹۷۰ توسط آزمایش‌هایی کشف شدند. در ابتدا، ستاره‌شناسان بر این باور بودند که این درخشش ناشی از فعل و انفعالات مربوط به اتم‌های گازی است که در کهکشان نفوذ می‌کند.

این نظریه می‌توانست ماهیت پراکندگی در انتشار کردن گازها را توضیح دهد، اما با قوت پرتوهای گاما مطابقت نداشت. پرتوهای گامای تولیدشده‌ توسط مکانیسم‌های پیشنهادی زیاد ضعیف‌تر از آنهایی می بود که مشاهده می‌شد. به این علت این راز برای چندین دهه بی‌جواب ماند.

در همان روز در سال ۲۰۰۴، دانشمندان «مارس اکسپرس» هم اظهار کردند که عرصه‌هایی از یخ‌های آبی چند ساله در قطب جنوب مریخ اشکار شده‌اند. این مشاهدات توسط ابزار امگا روی فضاپیما بین ۱۸ ژانویه تا ۱۱ فوریه ۲۰۰۳ انجام شد.