دکتر مراد عنادی، کارشناس ارشد مسائل سیاسی و رسانه نوشت: رویارویی تروئیکای اروپا بر سر برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران و بزرگنمایی در خصوص ذخایر اورانیوم غنی‌شده ۶۰ و ۲۰ درصدی، همراه با گزارش یک‌طرفه مدیرکل آژانس، نشان می‌دهد که نگاه آژانس، تروئیکای اروپا و آمریکا به فعالیت‌های هسته‌ای ایران همچنان در چارچوب سیاست‌گذاری جریان دارد؛ مسیری که در آن ملاحظات فنی و پذیرش حقوق هسته‌ای ایران به عنوان عضو آژانس و متعاهد ان‌پی‌تی، در تعامل مستمر با بازرسان، هیچ جایگاهی ندارد و در این نگرش منجمد مورد دقت قرار نمی‌گیرد.
از سوی دیگر، تکیه تروئیکای اروپا بر ابزار کهنه صدور قطعنامه و مکانیسم ماشه، بازی با برگی است که زمان‌هاست اعتبار خود را از دست داده است.
🔗 بیشتر بخوانید: ماشین لوکس سایپا ۷۱۰ میلیون تومان قیمت خورد_آیندگان
این جنجال انگلستان، فرانسه و آلمان در حالی است که نماینده ایران در سازمان‌های بین‌المللی اعلام کرده انتصاب ۱۲۰ بازرس آژانس برای ایران نشان‌دهنده تمایل تهران است تا آژانس را قادر سازد ماموریت‌های خود را با بهره‌مندی از بازرسان متنوع و با توانایی انجام دهد.
بنظر می‌رسد تروئیکای اروپا این بار در تقسیم‌کاری موثر با آمریکا و رژیم اسرائیل و در سایه حمایت ضمنی رافائل گروسی، با برجسته‌سازی پرونده هسته‌ای ایران تلاش دارد به بهانه نظارت و کنترل بیشتر بر فعالیت‌های هسته‌ای ایران و جدی‌نمودن آن به عنوان تهدیدی علیه امنیت جهانی، نگاه افکار عمومی بین‌الملل را از جنایات وحشتناک رژیم صهیونیستی در غزه منحرف سازد.
🔗 بیشتر بخوانید: خبر خوش برای سهام عدالتی هایی که سود نگرفته اند_آیندگان
طراحان و کارگردانان سیاسی و رسانه‌ای حامی اسرائیل بدین ترتیب با دادن آدرس اشتباه به افکار عمومی جهانی، خبر نخست جهان یعنی کشتار ساکنان غزه توسط ارتش اسرائیل را با اخبار فرعی و موضوعات ادعایی و بی‌پایه جانشین می‌کنند.
به باور کارشناسان، تروئیکای اروپا که بر طبل صدور قطعنامه علیه ایران در شورای حکام می‌کوبد، در عصر رسانه‌ای نمی‌تواند سکوت خود در مواجهه با فعالیت هسته‌ای غیرمشروع تل‌آویو را پنهان کند که نه عضو معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای است و نه هرگز به بازرسان آژانس اجازه بازرسی از دیمونا را داده است.
🔗 بیشتر بخوانید: قتل هولناک نو عروس در بازار_آیندگان
از منظر افکار عمومی جهانی، مطلوب‌تر این بود که تروئیکای اروپا در اوج جنایات اسرائیل در غزه و فرو ریختن ۷۰ هزار تن بمب بر سر ساکنان بی‌دفاع در هشت ماه گذشته، انرژی خود را صرف محکومیت اسرائیل نماید، تا دامن زدن به موضوعاتی که با دقت تحت نظارت آژانس دغدغه اورژانسی برای جهانیان محسوب نمی‌شوند.
و نکته پایانی اینکه در مقوله فعالیت هسته‌ای ایران، تروئیکای Europa هرگز بازیگر موثری نبوده و نقش سازنده‌ای ایفا نکرده است؛ یعنی در سال‌های گذشته از بیانیه سعدآباد تا شورای حکام، شورای امنیت و برجام، تروئیکای اروپا بازیگر درجه دو و نیمکت‌نشین بوده است. حتی در مقطعی که ترامپ در سال ۲۰۱۸ آمریکا را از برجام خارج کرد و تروئیکای اروپا ژست نجات برجام را گرفت، نیز نتوانست خاصیتی از خود نشان دهد؛ به‌گونه‌ای که با وجود ادعا و سروصدای زیاد برای تشکیل سازوکار مالی اینستکس به منظور جلوگیری از اثرات زیانبار اقدامات آمریکا بر اجرای برجام، موفق نشد کاری از پیش ببرد و عملاً بر نقش بی‌ویژگی خود مهر تایید زد.
با این ملاحظات به نظر می‌رسد اکنون نیز تلاش تروئیکای اروپا در تصویب قطعنامه علیه ایران با ۲۰ رأی موافق، ۲ رأی مخالف روسیه و چین و ۱۲ رأی ممتنع، برای اثبات خود به عنوان بازیگر کلیدی در پرونده هسته‌ای ایران بیشتر از حد ذهنی آنان برساخته شده و در عمل راهی به جایی نخواهد برد.