[ad_1]
به گزارش آیندگان
13 آگوست 1596، «دیوید فابریسیوس»، کشیش و ستارهشناس آلمانی، ستاره «میرا» را با قدر 3 کشف کرد.
میرا یک تپاختر می بود. متغیرهای تپاختر ستارگانی می باشند که به قدر کافی جرم دارند تا در هسته خود تحت همجوشی هلیوم قرار گیرند. این ستارگان بهعلت انبساط و انقباض کل ستاره، درحال تپش می باشند. تحول دما و تپش ستاره علتدرخشندگی آن خواهد شد.
در عرض چند هفته، درخشندگی میرا به قدر کامل افزایش یافت. در روزهای سپس درخشندگی افت یافت تا وقتی که در اکتبر همان سال از دید ناپدید شد.
میرا در سال 1603 توسط «یوهان بایر» بهگفتن ستارهای با قدر 4 مشاهده، اندازهگیری و فهرستبندی شد. سپس، «یوهانس هولواردا»، ستارهشناس هلندی اهل فریزلند، درخشش و تار شدن مجدد این ستاره سرخ رنگ را در یک فاصله وقتی 11 ماهه در سال 1638 مشاهده کرد.
آخرین مطالب
- ایندگان – «هزارمین شب» از گریم «مهدی سلوکی» رونمایی کرد_آیندگان
- مدیتیشن ژاپنی برای افت استرس؛ ۶ منفعت شگفتانگیز ذن_آیندگان
- ایندگان – فراخوان سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم کودک انتشار شد_آیندگان
- سوئد گام اول را محکم برداشت و صدرنشین شد – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان_آیندگان
- رسوایی KPMG؛ گزارش مهم مزایای هوش مصنوعی پر از توهمات هوش مصنوعی بود_آیندگان
درحالیکه انتظار نمیرفت نواختر مجدد ظاهر شود، این جسم درحال چشمک زدن و خاموش شدن می بود. وجود آن با روشنایی متغیرش، با نظر ارسطویی که آسمانها کامل و ثابت می باشند، در تضاد می بود.
«یوهان هولیوس» نیز آن را از سال 1659 تا 1682 مشاهده کرد و در تاثییر تاریخی خود، Prodomus Astronomiae داخل کرد. او نام آن را در سال 1662، به علت تغییرات عجیبش میرا گذاشت. میرا درخشانترین و معروفترین تپاختر طویل زمان در آسمان است.
دسته بندی مطالب
فرهنگ وهنر
[ad_2]
