انسان همواره در جستجوی جاودانگی و فرار از مرگ بوده است. در سال‌های اخیر گروه‌ی از افراد ثروتمند به فرایند کرایونیک یا انجماد بدن روی آورده‌اند تا شانس حیات مجدد در آینده را فراهم سازند. در موازاة این رویداد، ساختار‌های قانونی مخصوصی به نام صندوق‌های احیا تدوین شده که وکلا را موظف می‌سازد ثروت این افراد را در طول سال‌ها حفظ و حتی افزایش دهند تا در زمان احیای مجدد، منابع مالی کافی در دسترس باشد. در واقع داوطلبان کرایونیک می‌خواهند دارایی‌های خود را همراه با وجودشان به قرن‌های آتی منتقل کنند.
این حوزه حقوقی به سرعت در حال گسترش است. مارک هاوس، وکیل املاک، انجماد بدن را ایده‌ای شگفت‌انگیز اما محبوب خواند و از آمادگی نزدیک به ۵۵۰۰ نفر برای ورود به این فرایند خبر داد. او همچنین از انجماد حدود ۲۳۰ نفر در بنیاد الکور افزایش عمر پرده برداشت. با این حال، این مسیر با سوالات فلسفی و حقوقی سنگینی روبروست آیا پول جاودانه است؟ آیا بدن منجمد یعنی مرده؟ احیای مغز نشانه حیات است؟ و مهم‌تر از همه، آیا فرد احیا شده، همان انسان قبلی خواهد بود؟ این پرسش‌ها عمق چالش برنامه‌ریزی برای قرن‌ها را نشان می‌دهد.
برخی وکلا از موکلان می‌خواهند تعریف خود از احیا را در توافق‌نامه ثبت کنند. برخی احیا را حفظ هویت و خاطرات کامل می‌دانند، برخی تنها زنده‌ماندن را حتی با از دست رفتن خاطرات می‌پذیرند، و گروه‌ی دیگر در صورت آپلود داده‌های مغز بر روی رایانه، بدنی فیزیکی را ضروری نمی‌دانند. این تفاوت‌ها مستقیما بر نحوه مدیریت دارایی در صندوق‌های احیا اثر می‌گذارد.
دسترسی به منابع مالی در آینده
استیو لبل، بازنشسته ۷۶ ساله، پس از تحقیقات گسترده، کرایونیک را فرصت رویایی می‌داند. او نگران هزینه‌های حیات در آینده بود و یک سال تمام مدل‌های موجود را بررسی کرد. لبل تصمیم گرفته ۱۰۰ هزار دلار را به صندوق احیا واگذار کند و بقیه دارایی را به خانواده و بنیاد خیریه‌اش بسپارد. او امیدوار است تا ۲۰۰ سال آینده، بشر فناوری درمان پیری را بیابد و او پس از احیا، جوان‌تر به زندگی بازگردد.
شیوه انتقال ثروت
صندوق احیا از روش صندوق‌های داینستی الهام گرفته شده که ثروتمندان برای انتقال دارایی به نسل‌های آینده و دور زدن مالیات‌های فدرال از آن استفاده می‌کنند. هر دو روش با مالیات بر درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری روبرو هستند. هاوس، خالق صندوق احیا، از موکلان می‌خواهد ۵۰۰ هزار دلار برای هزینه‌های جانبی و جلوگیری از زیان مالیاتی کنار بگذارند. تفاوت اصلی در اشخاص مستفید است هاوس به دلیل محدودیت‌های قانونی، تنها فرد سرمایه‌گذار را مستفید می‌داند و خانواده حقوقی در صندوق ندارند. در مقابل، پگی هویت معتقد است دارایی‌ها باید در زمان انجماد به اعضای خانواده یا مراکز کرایونیک پرداخت شود تا حتی در عدم وجود وراث، مبالغ به دیگر ذی‌نفعان برسد.
آخرین مطالب
- سیدمحمد رضا موالی‌زاده: چهار دره حول ایذه آب را به شهر می‌برند؛ تقویت آبخیزداری ضروری
- هشت ایالت آمریکا به دلیل تهدیدات چت جی پی تی برای کودکان به اوپن ای آي شکایت کردند
- پرستاران در خط مقدم سلامت با سختی‌های فراوان مواجه‌اند
- معاون درمان: انتقال بیمار در تهران تا ۹۰ دقیقه طول می‌کشد، نوسازی ناوگان آمبولانس حیاتی است
- رونمایی از ۸۴ آمبولانس جدید در حضور وزیر بهداشت
این فرآیند‌ها محدودیت‌های قانونی موجود را چالش می‌کشند. قوانینی که برای جلوگیری از انباشت ثروت در چند نسل تدوین شده‌اند، معمولا بازه ذخیره پول را ۹۰ تا ۱۰۰ سال محدود می‌کنند. اما برخی ایالت‌ها این محدودیت‌ها را برای افزایش درآمد مالیاتی شل کرده و به صندوق‌ها اجازه داده‌اند دارایی‌ها را تا ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ سال نگه دارند.
خطرات احتمالی این ایده
این صندوق‌ها مبهمی‌های آینده را در بر دارند؛ سیاست‌های تجاری در طول قرن‌ها دگرگون می‌شوند و پیش‌بینی سرنوشت دارایی‌ها در هزار سال آتی غیر‌ممکن است. جورج بیروپ، مشاور حقوقی، چنین پرونده‌هایی را رد می‌کند و می‌گوید نمی‌توان اطمینان حاصل کرد که نهاد‌ها و متولیان در زمان احیا وجود داشته باشند. دولت‌های فدرال نیز می‌توانند فعالیت این صندوق‌ها را ممنوع کنند. از سوی دیگر، مراکز کرایونیک با چالش‌های حقوقی جدید مواجه‌اند؛ مانند حکم دادگاه عالی آلاباما که جنین‌های منجمد را بر پایه قانون کودک تلقی می‌کند. هاوس در بنیاد الکور در حال تشکیل کمیته‌های محافظی است که اعضا را به صورت دوره‌ای انتخاب می‌کنند تا تداوم مدیریت تضمین شود.
ویکتوریا هانمن، استاد دانشگاه کریتون، از منظر دیگری به موضوع نگاه می‌کند. او معتقد است باید دستورالعمل‌های شفاف برای سناریوی شکست فرآیند انجماد و احیا تدوین شود. در چنین مواردی، دادگاه‌ها می‌توانند سرنوشت دارایی ذخیره‌شده را تعیین و حتی تصمیم به اهدای آن به موسسات خیریه بگیرند.
جمع‌بندی
در آغاز ماه جاری، شرکت کریدل هيلث‌کر به مدیریت لورا دمینگ، سرمایه‌گذار حوزه بیوتکنولوژی، با سرمایه ۴۸ می‌لیون دلاری وارد صنعت کرایونیک شد و تعهد داد فناوری گرمایش در احیا را گسترش دهد. پیشرفت علم و فناوری، طلب بشر برای فرار از مرگ را تشدید کرده و بسیاری انجماد را راهی برای دوام بشر می‌بینند. مدیران بلندپروازی چون جف بزوس، سام آلتمن، لری الیسون و لری پیج، صدها می‌لیون دلار را به شرکت‌های فعال در حوزه طول عمر اختصاص داده‌اند. بی‌گمان ثروتمندان نیز تمایل دارند در کنار حفظ جان، دارایی‌های خود را نیز به آینده بفرستند.
آخرین اخبار ایران جهان دانشگاه علم و فن آوری ورزشی اجتماعی سیاسی اقتصادی در آیندگان بخوانید.