اندور جوان‌ترین شاتل عازم ایستگاه فضایی بین‌المللی بود و در آخرین پرواز خود طیف‌سنج مغناطیسی آلفا-۲ (AMS) و تجهیزات حیاتی از جمله دو آنتن ارتباطی، یک مخزن گاز پرفشار و قطعات یدکی را به ایستگاه رساند.
این شاتل در مجموع ۲۹۹ روز در فضا بسر برده، ۴۶۷۱ بار به دور زمین چرخیده و مسافت ۱۲۲٬۸۸۳٬۱۵۱ مایل را طی کرده بود تا یک کار درخشان در تاریخ پرواز‌های فضایی را به پایان برساند.
فرمانده مأموریت مارک کلی، خلبان گرگ جانسون و متخصصان مأموریت مایک فینک، درو فوستل، گرگ چامیتوف و روبرتو ویتوری سرنشینان این پرواز بودند.
این نخستین پرواز شاتل برای مایک فینک فضانورد باتجربه و روبرتو ویتوری محسوب می‌شد.
پس از دو روز پرواز برای رسیدن به ایستگاه، اندور لنگر انداخت و دریچه‌های اتصال باز شدند.
مأموریت ۱۶ روزه که شامل مونتاژ و نگهداری ایستگاه بود، چهار راهپیمایی فضایی و نصب دستگاه AMS را در بر می‌گرفت که اکنون داده‌های ذرات کیهانی را برای محققان روی زمین ارسال می‌کند.
ساعت ۷۲۳ صبح ۲۹ مه دریچه‌های بین ایستگاه فضایی و اندور برای آخرین‌بار بسته شدند چون اعضای شاتل برای بازگشت به زمین آماده می‌شدند.
اندور در ساعت ۲۳۵ بامداد اول ژوئن در باند ۱۵ فرود آمد و مأموریت اس‌تی‌اس-۱۳۴ را تکمیل کرد. این بیست و چهارمین فرود شبانه در تاریخ برنامه شاتل بود.