[ad_1]
به گزارش آیندگان
5 ژوئیه 1054، یک انفجار آسمانی قوی آسمان تابستان را درخشان کرد. این انفجار دیدنی یک ابرنواختر می بود، مرگ خشونتآمیز ستارهای که به گمان زیادً ده برابر جرم خورشید ما می بود.
ستارهشناسان چینی مرگ این ستاره را دیدند و ثبت کردند. این ستاره که در آسمان بالای شاخ جنوبی صورت فلکی ثور ظاهر شد، شش برابر درخشانتر از زهره و تقریباً درخشانتر از ماه کامل توصیف شد. روشنایی ظاهری آن با نزدیک به -3.5 قدر، تقریباً چهار برابر درخشانتر از زهره در درخشانترین حالت خود می بود و تا 23 روز آینده حتی در نور روز هم قابل مشاهده می بود.
باقی مانده ابرنواختر بعداً سحابی خرچنگ نامیده شد؛ تودهای ابری و درخشان از گاز و غبار در فاصله 7000 سال نوری از زمین.
امروزه سحابی خرچنگ در نزدیکی ستاره زتا گاو دیده میشود و آن را M1 نیز مینامند، چون اولین بار در فهرست اجرام مسیه قرار گرفت.
آخرین مطالب
- ایندگان – «هزارمین شب» از گریم «مهدی سلوکی» رونمایی کرد_آیندگان
- مدیتیشن ژاپنی برای افت استرس؛ ۶ منفعت شگفتانگیز ذن_آیندگان
- ایندگان – فراخوان سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم کودک انتشار شد_آیندگان
- سوئد گام اول را محکم برداشت و صدرنشین شد – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان_آیندگان
- رسوایی KPMG؛ گزارش مهم مزایای هوش مصنوعی پر از توهمات هوش مصنوعی بود_آیندگان
این سحابی، منبع قوی امواج رادیویی است و نور مرئی آن با فرکانس شبیه امواج رادیویی انتشار میشود. سحابی خرچنگ از معدود ابرنواخترهای مشاهدهشده تاریخی در کهکشان راه شیری است.
درحالیکه تعداد بسیاری از ابرنواخترها در کهکشانهای نزدیک دیده شدهاند، آنها رویدادهای نسبتاً نادری در کهکشان خودمان می باشند. آخرین موردی که دیده شد ستاره کپلر در سال 1604 می بود.
دسته بندی مطالب
فرهنگ وهنر
[ad_2]
