پنج ژوئیه سال ۱۰۵۴ می‌لادی، یک انفجار آسمانی شگفت‌انگیز آسمان تابستان را به درخشیدند. این رویداد، مرگ خشونت‌آمیز یک ستاره‌ی سنگین بود که جرم آن برآورد‌ها بر اساس ده برابر جرم خورشید ما می‌رسیده است.
ستاره‌شناسان چینی در آن دوره، مرگ این ستاره را رصد و ثبت کردند. ستاره در ناحیه‌ی جنوبی صورت فلکی ثور ظاهر شده بود و در اوج درخشش، ششم برابر زهره و تقریبا به درخشی ماه کامل می‌درخشید. قدر ظاهری آن به حدود منفی ۳.۵ برآورد می‌شود که نزدیک به چهار برابر درخشش زهره در درخشان‌ترین حالت خود است و تا ۲۳ روز حتی در نور روز هم قابل مشاهده بود.
باقی‌مانده‌ی این ابرنواخ‌تر، بعد‌ها با نام سحابی خرچنگ شناخته شد؛ توده‌ای ابری و درخشان از گاز و غبار که در فاصله‌ی هفت‌هزار سال نوری از زمین قرار دارد.
امروزه سحابی خرچنگ در نزدیکی ستاره زتا گاو دیده می‌شود و در فهرست مسيه با نماد ثبت شده است، زیرا اولین اجرام این فهرست بوده است. این سحابی منبع قوی امواج رادیویی محسوب می‌شود و نور مرئی آن با فرکانس مشابه امواج رادیویی انتشار می‌یابد. سحابی خرچنگ از معدود ابرنواختر‌های تاریخی مشاهده‌شده در کهکشان راه شیری است.
در حالی که تعداد زیادی از ابرنواختر‌ها در کهکشان‌های همسایه رصد شده‌اند، این رویداد‌ها در کهکشان خودمان نسبتا نادر هستند. آخرین ابرنواخ‌تر مشاهده‌شده در راه شیری، ستاره کپلر در سال ۱۶۰۴ می‌لادی بوده است.