تحلیل فیلم وس اندرسون در نشست خانه سینما؛ تزریق داروی مسکن به انسانهای دردمند, در نشست خانه سینما، حمیدرضا شعیری، نشانهشناس و استاد دانشگاه تربیت مدرس، فیلم داستان شگفتانگیز هنری شوگر ساخته وس اندرسون را مورد بررسی قرار داد. او بصری و ساختاری فیلمهای اندرسون را برجسته کرد و گفت بازی رنگها در فیلمهای او بسیار جذاب است و انرژی به مخاطبان تزریق میشود.
او افزود هندسی و فیلمها، شخصیتها را در فضایی منظم قرار میدهد که این، حس کودک و فانتزی را در مخاطب اجاق میکند، تا جایی که کنترل از دست میرود. شعیر oś الفورم و ساختار اندرسون تحت کنترل است اما انسان در حال گریز از آن است؛ این تضاد، نوستالژی و احساس را در مخاطب به وجود میآورد. او معتقد است سینمای اندرسون تزریق داروی مسکن به انسانهای دردمند است که از درد میخندند.
محمد هاشمی، مدرس و پژوهشگر سینمای بینارشتهای نیز بیان کرد آثار اندرسون را برمیدارد و کلاژ بینامتنی دارند که ما را به میبرند. او تأکید کرد فیلمها سرگردانی و ادراک تجربی پدیدارشناسانهاند و به این معنی که آدمها در جهانی میگذارند که در واقع یک ویترین یا جعبه بزرگ هستند. در نهایت، سؤالهای مخاطبان از سخنرانان پرسیده شد.