به گزارش آیندگان
تحقیق تازه‌ای نشان می‌دهد که دیابت نوع ۲ می‌تواند باعث تغییراتی در مغز شود که با مراحل آغازین بیماری آلزایمر شباهت دارد. محققان دانشگاه نوادا در لاس‌وگاس (UNLV) ارتباط میان سطح بالا قند خون و عملکرد ناحیه «قشر کمربندی قدامی» (ACC) را بررسی کرده‌اند. این بخش مغز در پردازش پاداش، حافظه، انگیزه و تصمیم‌گیری نقش کلیدی دارد. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که دیابت عملکرد این ناحیه را ضعیف می‌کند و اختلالاتی ایجاد می‌کند که با تحولات اولیه در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر بسیار مشابه است.
🔗 بیشتر بخوانید: معرفی ۸ محصول فناورانه برتر در اجلاس سالیانه پارک فناوری پردیس
دیابت یک اضطراب متابولیکی است که منجر به افزایش قند خون و اختلال در عملکرد انسولین می‌شود. پژوهش‌های پیشین ثابت کرده‌اند که بیماران دیابت نوع ۲ بیشتر در خطر ابتلا به امراض عصبی-روانی مانند آلزایمر قرار دارند. ارقام نشان می‌دهد احتمال ابتلا به آلزایمر در دیابتی‌ها ۶۵ درصد بیشتر از افراد سالم است، اگرچه مکانیزم دقیق این رابطه تا کنون به‌وضوح شناخته نشده بود.
در این مطالعه، نتایج آن در نشریه «علوم اعصاب» منتشر شده، معلوم شد که دیابت با تضعیف عملکرد قشر کمربندی قدامی، به‌طور مستقیم بر فرآیندهای شناختی نظیر پردازش پاداش و حافظه تأثیر می‌گذارد. این اختلال‌ها می‌توانند منجر به مشکلاتی شوند که با مراحل اول آلزایمر شبیهت دارند و می‌تواند توانایی فراخوانی تجربیات لذت‌بخش را کاهش دهد.
🔗 بیشتر بخوانید: M24، ابر ستاره‌ای صورت فلکی قوس_آیندگان
برای درک بهتر این ارتباط، محققان فعالیت مغزی موش‌های دیابتی را رصد کردند. مشاهدات اولیه نشان داد که انتظار برای دریافت پاداش (مانند یک خوراک شیرین) در موش‌های مبتلا به دیابت بسیار بیشتر از موش‌های سالم بود. پس از دریافت پاداش، موش‌های سالم مکث می‌کردند و از آن لذت می‌بردند، در حالی که موش‌های دیابتی به شدت به دنبال پاداش بعدی می‌گشتند.
یافته‌ها نشان می‌دهند که دیابت باعث ضعف در پردازش پاداش توسط مغز می‌شود. این اختلال می‌تواند منجر به کاهش لذت از تجربیات مثبت و افزایش رفتارهای جبرانی مانند پرخوری یا رفتارهای تکان‌دهنده گردد. به زبان ساده، مغز افراد دیابتی پاداش‌ها را به‌درستی پردازش نمی‌کند و قادر به نگه‌داشتن تجربیات لذت‌بخش در حافظه نیست.
🔗 بیشتر بخوانید: گمان افزایش قیمت ماشین از دی‌ماه، اسایش پیش از طوفان
در مراحل بعدی تحقیق، دانشمندان متوجه شدند که علت اصلی این تغییرات، ضعف در ارتباط میان هیپوکامپ (بخشی از مغز که مسئول حافظه و مکان‌یابی است) و قشر کمربندی قدامی (ACC) می‌باشد.
در شرایط طبیعی، هیپوکامپ و ACC با همکاری یکدیگر اطلاعات مربوط به موقعیت مکانی، فعالیت‌های در حال انجام و پاداش‌های دریافت‌شده را پردازش می‌کنند. این ارتباط به مغز کمک می‌کند تا تجربیات خوشایند را به‌درستی ثبت و به یاد بیاورد. اما در افراد دیابتی، به دلیل سطح بالای قند خون، این ارتباط دچار اختلال شده و در نتیجه فرد کمتر از لذت‌های روزمره بهره‌مند شده و حتی ممکن است دچار افسردگی گردد.
از آنجا که مسیر ارتباطی میان هیپوکامپ و ACC در مراحل اولیه آلزایمر نیز آسیب می‌بیند، این پژوهش نشان می‌دهد که دیابت می‌تواند یکی از عوامل کلیدی در تسریع پیشرفت آلزایمر باشد. این مطلب می‌تواند دلیل اینکه چرا افراد دیابتی بیشتر در معرض امراض عصبی همچون آلزایمر هستند، را توضیح دهد.
این مطالعه بر ضرورت کنترل سطح قند خون از طریق رژیم غذایی سالم و فعالیت بدنی تأکید دارد. با توجه به اینکه ۹۰ درصد موارد دیابت نوع ۲ ریشه در سبک زندگی ناسالم دارد، تغییر در شیوه زندگی می‌تواند از آسیب‌های عصبی و شناختی پیشگیری کند.
با توجه به اینکه ACC در تنظیم حالت‌های روحی و بیماری‌هایی مانند افسردگی نقش دارد، نتایج این پژوهش می‌تواند راهنمای یافتن اهداف درمانی نوین برای افسردگی و اختلال‌های شناختی مرتبط با دیابت باشد.