میلان پایتخت مُد اروپا در هفته ممد چه حال و هوایی دارد؟

مرکز منطقه لمباردی در شمال ایتالیا یعنی میلان، زیاد تر به یک صحنه نمایش مد بزرگ تشبیه می بشود. به اختصاصی در هفته های مد، وقتی که طراحان برتر، خانه ها و موزه‌های بزرگ قرن هجدهمی را اجاره می‌کنند تا مجموعه‌های خود را در آن به نمایش بگذارند، و مدل‌های نامتعارف همه تلاش خود را می‌کنند تا کشف شوند.

والریا زولبارتی که در این منطقه بزرگ شده است، می‌گوید: «شما هیچ زمان فردی اهل میلان را نمی‌بینید که این لباس ها را بخرد.» او در جواب این سوال که دقیقاً چه فردی این لباس های گران‌قیمت تزئین شده را می‌خرد پچ پچ می کند: «روس ها».

در فروشگاه پرادا کیف های دستی تا این مدت در قفسه های قدیمی نمایش داده می شوند.

معروف ترین فروشگاه کلاه ایتالیا، بورسالینو (Borsalino) نیز در این شهر است. همفری بوگارت در آخرین صحنه فراموش نشدنی کازابلانکا یک بورسالینو به سر داشت و آل پاچینو نیز در فیلم پدرخوانده یکی از آن ها داشت.

حتی اگر پول نقد ندارید، از ورود به این سالن‌های قشنگ دلواپس نباشید. حتی در شیک‌ترین مغازه‌ها با شما با محبت برخورد می‌بشود.

گردشگری مد فقط خرید را پوشش نمی دهد، اگرچه بازدید از فروشگاه های طراحی میلان، همانند پرادا، آرمانی، ورساچه، و دولچه گابانا، که همه انها حرفه خود را در اینجا راه اندازی کردند، زیاد سرگرم کننده است.

والریا می گوید: «در میلان همه چیز مد است. همه چیز از لباس و غذا گرفته تا هنر و موسیقی را در بر می گیرد. سالن اپرای لا اسکالا همیشه در مرکز این جریان بوده است.»

این تئاتر در سال ۱۷۷۸ افتتاح شد و دارای شش طبقه اختصاصی است که اکنون با فضای داخلی مجلل قرمز مخملی و براق دیده می بشود، اما وقتی توسط صاحبانشان به طور جداگانه تزئین شده می بود تا بیانگر شیک بودن آنها باشد. در آن زمان هیچ کس برای گوش دادن به اپرا به اینجا نمی آمد. والریا توضیح می دهد که آنها می آمدند تا دیده شوند، ورق بازی کنند، نوشیدنی بنوشند و گپ بزنند.

لا اسکالا (Teatro alla Scala) اکنون نمایشگاهی از سوپرانو فقید ماریا کالاس، یکی از بزرگترین خوانندگان جهان، با لباس ابریشمی قرمز رنگ او که توسط جورجو آرمانی طراحی شده است، برگزار می کند.

پورتریت میلانو (Portrait Milano)، وقتی ساختمان یک مدرسه علوم دینی متعلق به سال ۱۵۶۵ می بود و صومعه عظیم آن تا این مدت در اختیار کلیسا است، اما توسط سلطان مد ایتالیا، گروه فراگامو (Ferragamo)، که در سال ۱۹۲۷ توسط سالواتوره فراگامو تأسیس شد، اداره می‌بشود. تصاویری از آدری هپبورن و سوفیا لورن با کفش‌های زیبایشان در عکس‌های سیاه و سفید در راه‌پله‌ها دیده می بشود، و مطرح‌های فراگامو، که زیاد تر همانند نقشه‌هایی برای آسمان‌خراش‌های آینده‌نگر می باشند تا کفش، روی دیوار راهروهای مهمان آویزان شده‌اند.

در کاخ قرن هجدهمی موراندو (Palazzo Morando)، خانه اسبق کنتس بولونینی، با سقف‌های نقاشی‌شده، مبلمان عتیقه و آثار هنری که میلان را در دوران ناپلئون مشخص می کند، قرار دارد. در چهار اتاق، نمایشگاه‌هایی در رابطه مد میلان، از جمله لباس‌هایی که توسط زنان پیشگام فراموش شده طراحی شده‌اند، همانند جول ونزیانی، که در سال ۱۹۴۴ یک کارگاه حرفه ای افتتاح کرد و به این که میلان در نقشه مد بین‌المللی قرار بگیرد، پشتیبانی کرد، دیده می بشود.

اگرچه تعداد بسیاری اعتقاد دارند که خرید یک کیف دستی پرادا همانند اندوخته گذاری روی آثار هنری است، اما تعداد مقداری از ما بودجه ملزوم را داریم. اما چیزهایی هم برای افرادی که نمی توانند این چنین هزینه هایی بکنند، وجود دارد.