۲ دسامبر ۱۹۹۳، شاتل فضایی اندور پرتاب شد تا اولین مأموریت سرویسدهی تلسکوپ فضایی هابل را انجام دهد.
ساخت شاتل اندور بعد از فاجعه انهدام فضاپیمای چلنجر در سال ۱۹۸۶، برای جایگزینی آن اغاز شد و نزدیک به پنج سال به طول انجامید.
اندور که جزو سه شاتل باقیمانده ناسا محسوب میبشود، از نظر تجهیزات مدرنترین شاتل ناسا است. کامپیوترهای نیرومندتر و این چنین سیستم پیشرانه آن در نوع خود بی همتا بودند.
بازوی رباتیک که تجهیزبه یک دوربین پیشرفته و لیزر است، این امکان را به شاتل داده می بود تا هرگونه صدمه به بالها و دماغه را اشکار و بازرسی کند. این فضاپیما بعد از بازسازیهای مفصل، اکنون تجهیزبه ابزاری است که میتواند به شبکه برق ایستگاه فضایی بینالمللی متصل بشود.
آخرین مطالب
- اشتباهات رایج هنگام آغاز کسبوکار و راههای جلوگیری از آن
- شگفتی صنعت ماشین در آمریکا؛ حیات مجدد موتور دوزمانه با پشتیبانی جنرال موتورز_آیندگان
- سرپرست مرکز نظارت و اعتباربخشی امور درمان منصوب شد_آیندگان
- شگفتی پزشکی در لندن؛ ژندرمانی سرطان خون را از بدن بیماران پاک کرد_آیندگان
- سناریوهای دیدار مسی و رونالدو در جام جهانی ۲۰۲۶_آیندگان
اندور در دوران خدمت بیستساله خود، ۲۵ مأموریت را به پایان رسانده و جمعاً ۱۴۸ فضانورد را به فضا برده است. این شاتل آخرین مأموریت خود را در سال ۲۰۱۱ انجام داد و بعد از آن، همانند شاتلهای دیگر بازنشسته شد.
مأموریت ده روزه استیاس ۶۱، پنج پیادهروی فضایی داشت. طی این مأموریت اپتیک معیوب تلسکوپ فضایی هابل تعمیر شد و به اخترشناسان امکان دید تازه و آشکار از فضا را داد.
منبع