ده نشانه او گفت و گو‌برانگیز از وجود حیات فرازمینی!_آیندگان

در طول سال‌های تازه شواهد بسیاری از حیات فرازمینی یا وجود موجودات فضایی و بیگانگان در عالم نقل شده است که در این مقاله ده مورد از برجسته‌‌ترین آن‌ها را باهم مرور می‌کنیم.

حیات در سیاره مریخ

سی اسفند ۱۳۵۴ می بود که «فرودگرهای مریخ وایکینگ» ناسا روی این سیاره فرود آمدند تا آن را زیاد تر مطالعه کنند. این فرودگرها اغاز به آزمایش نمونه خاک سیاره سرخ کردند و موفق شدند شواهد شیمیایی از حیات در سطح سیاره اشکار کنند.

در آزمایش اول، خاک مریخ با مواد مغذی آغشته به کربن رادیواکتیو مخلوط شد تا تشکیل گاز متان رادیواکتیو در این فرآیند شیمیایی بازدید شود. اگر گاز متان رادیواکتیو در این آزمایش تشکیل شود، به این معناست که چیزی در خاک درحال متابولیزه کردن مواد مغذی و تشکیل گاز رادیواکتیو است. نتیجه آزمایش برای بار اول مثبت شد.

اما دفعات بعدی آزمایش با جواب منفی مواجه شد و ناسا درنهایت گمان کشف حیات در سطح سیاره سرخ را رد کرد. بااین‌حال، از آنجایی که این فرودگرها به ابزاری برای یافتن مولکول‌های آلی – شاخص کلیدی از وجود حیات – تجهیزنبودند، دانشمندان باور دارند نباید گزینه وجود حیات در مریخ را کاملاً رد کرد.

سیگنال رادیویی ممنوعه

در تابستان سال ۱۳۵۵، تلسکوپ رادیویی دانشگاه ایالتی «اوهایو» یک سیگنال غیرعادی را از نزدیکی صورت فلکی «قوس» ثبت کرد. منجمی که درحال ثبت داده می بود، آنقدر شگفت‌زده شده می بود که مرتب فریاد می‌کشید. این سیگنال برای زمان ۳۷ ثانیه ادامه داشت و داده‌های آن ثبت شد.

مسئله دلنشین اینجاست که این سیگنال در بازه‌ای از فرکانس می بود که در زمین ممنوع است. به‌طور آشکار‌تر باید او گفت که برخی بازه‌های طول موج رادیویی در سطح زمین ممنوع شناخته می‌شود و هیچ کشوری حق ندارد در این بازه‌ها سیگنال یا داده انتقال دهد. سیگنال دریافت‌شده از آسمان دقیقاً در این ناحیه فرکانسی می بود. آنچه این سیگنال را شگفت‌تر می‌کند این است که اجرام فضایی در فرکانس پایین‌تری تابش می‌کنند و گمان این که این تابش متعلق به جرم آسمانی باشد، زیاد کم است.

از آنجایی که نزدیک‌ترین ستاره در آن جهت نزدیک به ۲۲۰ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد، دانشمندان نظر دارند این سیگنال را بیگانگان فضایی هوشمند فرستاده اند. یقیناً این گمان نیز وجود دارد که منبعی ناشناخته به غیر از موجودات فضایی آن را ارسال کرده باشد. مسیٔله این سیگنال شگفت تا این مدت حل‌نشده باقی مانده است.

کشف فسیل میکروبی متعلق به سیاره مریخ در زمین

در سال ۱۳۶۲ یک شهاب‌ سنگ به نام «ALH84001» به قطب جنوب کره زمین برخورد کرد. دانشمندان که سال‌ها روی آن مطالعه می‌کردند، دریافتند این شهاب سنگ که یک توده به اندازه سیب‌زمینی است، متعلق به سیاره مریخ است و برای نزدیک به ۱۵ میلیون سال در فضا سرگردان بوده تا درنهایت اسیر گرانش زمین شده و بعد از سوختن در جو زمین سقوط کرده است. مسئله‌ دلنشین دقت آنجاست که میکروب‌های فسیل‌شده روی سطح این سنگ اشکار شده‌اند و دانشمندان باور دارند این میکروب‌‌ها متعلق به سیاره سرخ می باشند.

تجزیه و تحلیل‌های دقیق نشان داد این سنگ حاوی مولکول‌های آلی است که در باکتری‌های زمین یافت می‌‌شوند. محققان ناسا که با منفعت گیری از میکروسکوپ‌‌های الکترونی این فسیل را مطالعه می‌کردند از وجود «نانو باکتری» در سطح آن گزارش دادند.

بااین‌حال، او گفت و گو درمورد این که این میکروب‌ها بعد از برخورد شهاب سنگ به زمین به آن نچسبیده باشند وجود دارد. برخی دانشمندان ادعا می‌کنند که آلاینده‌های زمین منبع مولکول‌های آلی شهاب سنگ می باشند و این مولکول‌ها از مریخ نیامده‌اند!

معادله دریک و صدها هزار سیاره با حیات فرازمینی

در سال ۱۳۴۰ دانشمند و منجم آمریکایی به نام «فرانک دریک» معادله‌ای نوشت که در آن تعداد سیارات میزبان حیات تخمین زده می‌شود. درحقیقت این‌ها سیاراتی می باشند که حیات به‌صورت هوشمندانه در آن‌ها وجود دارد و قادر می باشند تا با ما ربط برقرار کنند.

معادله دریک هفت عامل را در رابطه خود در نظر می‌گیرد که برخی از آن‌ها عبارت هستند از: نرخ راه اندازی ستارگانی همانند خورشید، کسری از سیارات شبیه زمین و کسری از سیاراتی که گمان شکل‌گیری حیات در آن‌ها وجود دارد. هرچند تعداد بسیاری از رقم های این پارامترها قابل او گفت و گو می باشند، اما درنهایت در طی محاسبات اشکار شد که نزدیک به ده هزار سیاره در کهکشان می باشند که حیات فرازمینی یا حیات هوشمند در آن‌ها وجود دارد.

در سال ۱۳۸۰، محاسبات دقیق‌تر با داده‌ها و نظریه‌های تازه نشان داد نزدیک به صد هزار سیاره دارای حیات در کهکشان وجود دارد. دانشمندان در همین جهت، به‌جستوجو سیاراتی شبیه زمین گشتند که به دور ستاره‌ای همانند زمین درحال گردش‌ می باشند و دریافتند یک سیاره مسکونی همانند زمین حداقل چند صد سال نوری از ما فاصله دارد.

قمر سیاره مشتری به گمان زیاد منشأ حیات فرازمینی است

«اروپا» نام یکی از قمرهای سیاره مشتری است که رنگ آن متمایل به قرمز است و تابش عجیبی در مادون قرمز دارد. دانشمندان باور دارند این رنگ قرمز به‌علت وجود باکتری در لایه‌های یخ سطح اروپا است که می‌توانند تابش شگفت مذکور را نیز توجیه کنند.

دانشمندان در تلاش برای همانند‌سازی شرایط اروپا دریافتند برخی باکتری‌های زمین که در شرایط دما و سختی بالا رشد می‌کنند، دقیقاً تابشی در مادون قرمز شبیه تابش اروپا دارند. بااین‌حال، باکتری‌های زمین در دما و سختی بالا زندگی می‌کنند و شرایط در اروپا مقداری متفاوت است. اتمسفر اروپا زیاد نازک است و سطح این سیاره یخ زده است. دمای تقریبی منفی ۱۷۰ درجه در سطح اروپا گمان زنده‌ماندن باکتری‌ها را کم می‌کند اما برخی دانشمندان باور دارند باکتری‌ها در آب‌های گرم این قمر می‌توانند زنده بمانند و طی فعالیت‌های آتشفشانی یا زلزله به بیرون پرتاب‌شده و در سطح قمر یخ بزنند.

دانشمندان این چنین گمان می‌زنند رنگ قرمز این قمر ناشی از وجود نمک منیزیم است که رنگی قرمز- قهوه‌ای دارد. بااین‌حال تا این مدت ترکیب دقیق عناصر سطح اروپا اشکار نشده است.

ادعای دانشمندان روس: تکامل باکتریایی در مریخ

در سال ۱۳۸۴، اخترزیست‌شناسان روسی ادعا کردند که گونه‌های باکتریایی مقاومی به نام‌ «Deinococcus radiourans» در سطح مریخ تکامل یافته‌اند. این گونه که یکی از مقاوم‌ترین باکتری‌های شناخته‌شده در عالم است، می‌تواند در تشعشعاتی هزاران برابر میزانی که انسان را می‌کشد، زنده بماند.

دانشمندان روس برای این چنین ادعایی، آزمایشی به این صورت انجام دادند: آن‌ها جمعیتی از باکتری‌های مذکور را با تشعشع کافی برای ازبین‌بردن ۹۹ درصد آن‌ها، از بین بردند و سپس به یک درصد باقی‌مانده اجازه دادند تا تکثیر یابند. سپس ۹۹ درصد باکتری‌های تکثیریافته را با مقدار تشعشع کافی از بین بردند و به بازماندگان اجازه تکثیر دادند. این سیکل چندین‌بار ادامه اشکار کرد و هربار مقدار تشعشع ملزوم برای ازبین‌بردن باکتری‌ها زیاد تر می‌شد که به این معنی می بود که باکتری‌ها هربار مقاوم‌تر خواهد شد. در چهل و چهارمین دور، مقدار تشعشع باید ۵۰ برابر دوز سری اول می‌شد.

روی زمین نزدیک به یک میلیون تا ۱۰۰ میلیون سال طول می‌کشد تا با این چنین دوز تابشی به‌صورت طبیعی مواجه شویم اما شرایط مریخ متفاوت است. مریخ اتمسفر ندارد و همین علتمی‌شود تابش در سطح آن به‌شدت افزایش یابد. بااین‌حال، آزمایشات زمینی نشان داده است که این باکتری‌ها نه تنها می‌توانند در این شرایط زنده بمانند، بلکه می‌توانند هربار مقاوم‌تر شوند.

برخی نظر دارند باکتری‌های Deinococcus radiourans روی شهاب سنگی از مریخ کنده شده و به زمین آورده شده‌اند چون این چنین باکتری‌های مقاومی دور از انتظار است که در زمین تولیدشده و رشد کرده باشند.

حیات میکروبی در ابرهای سیاره ناهید

اخترشناسان در دانشگاه تگزاس ادعا کرده‌اند که حیات در ابرهای سیاره ناهید امکان پذیر بهترین راه برای توضیح برخی ناهنجاری‌‌ها در جو آن باشد.

مطابق پیش‌بینی‌ها و محاسبات، تشعشعات خورشیدی و رعد و برق باید توده‌های عظیمی از مونوکسید کربن را در سیاره ناهید تشکیل کند. بااین‌حال این توده‌ها زیاد نادر می باشند و انگار چیزی به شدت ‌آن‌ها را بعد از راه اندازی از بین می‌برد. علاوه‌براین، سولفید هیدروژن و دی‌اکسید گوگرد نیز وجود دارند که به آسانی باهم عکس العمل خواهند داد و به همین علت یافتن آن‌ها کنار هم تقریباً غیرممکن است اما این عناصر وجود دارند و انگار عاملی آن‌‌ها را دایٔماً تشکیل می‌کند. علت سوم این دانشمندان در ادعای وجود حیات، وجود ماده سولفید کربونیل است که در آزمایشگاه‌های زمینی تنها توسط میکروب‌ها یا کاتالیزورها تشکیل می‌شود و هیچ فرآیند شناخته‌شده فرد دیگر قابل به تشکیل آن نیست.

به این علت دانشمندان با استناد به این شواهد ادعا می‌کنند میکروب‌ها در جو سیاره ناهید زندگی می‌کنند. سطح سیاره به علت آنکه زیاد داغ و اسیدی است، به گمان زیادً برای وجود حیات مناسب نیست اما در فاصله ۵۰ کیلومتری از سطح در لایه‌های اتسمفر آن که دمایی در نزدیک به ۷۰ درجه سانتی‌گراد و فشاری شبیه زمین دارند، شرایط برای حیات ایده‌آل است.

گوگرد در قمر مشتری به گمان زیاد ضایعات کلونی‌های باکتری است

در سال ۱۳۸۲ دانشمندان ایتالیایی این فرضیه را نقل کردند که آثار گوگرد در قمر سیاره مشتری به نام اروپا امکان پذیر نشانه‌ای از حیات بیگانه باشد. این ترکیبات برای اولین‌بار توسط کاوشگر «گالیله» به همراه شواهدی مبنی بر وجود اقیانوس‌های گرم شناسایی شد. وجود آتشفشان‌های فعال در زیر پوسته یخی اروپا جهت گرم‌شدن آب اقیانوس‌های آن می‌شود.

دانشمندان باور دارند گوگرد حاضر در این آتشفشان‌ها که به‌صورت کلوخه‌شده در اروپا یافت می‌شود، نشانه وجود باکتری در زیر لایه‌های یخ سطحی این قمر و وجود حیات فرازمینی است. به نظر دانشمندان، باکتری‌ها در زیر آب‌های گرم زنده می‌همانند و رشد می‌کنند و ردپای خود را در گوگرد سطحی نشان خواهند داد.

برخی دیگر از محققین این ایده را زیرسؤال می‌برند و باور دارند گوگرد حاضر در اروپا از قمر دیگر سیاره مشتری با نام «آی او» آمده است.

متان در جو مریخ و متابولیسم میکروبی

سال ۱۳۸۵ دانشمندان در سه گروه متفاوت موفق شدند با منفعت گیری از تلسکوپ‌های زمینی و کاوشگر «Mars Express» به‌صورت جدا گانه شواهدی از متان در جو این سیاره اشکار کنند. مسئله اینجاست که تقریباً همه متان یافت‌شده در جو زمین توسط باکتری‌ها و سایرات موجودات زنده تشکیل شده است. بعد متان در جو مریخ چطور تشکیل شده است؟

برخی باور دارند آتشفشان‌های سطح مریخ، ذوب ذخایر یخ و یا برخورد دنباله‌دارها به سطح سیاره جهت تشکیل متان شده است. این‌ها می‌توانند دلایلی در توجیح وجود این ماده باشند اما کافی نیستند چون گاز متان در جو این سیاره با شدت بسیاری تشکیل می‌شود.

در سال ۱۳۸۶ نیز گروهی دیگر از دانشمندان اظهار کردند شواهدی از «فرمالدیٔید» تولیدشده از اکسیداسیون متان اشکار کرده‌اند که می‌تواند فرضیه وجود میکروب‌ها را تحکیم کند چون برای تشکیل فرمالدیٔید مشاهده‌شده نیاز به ۲.۵ میلیون تن متان در سال است.

برای قبول این فرضیه‌ها باید تجهیزات ملزوم برای تحلیل گاز و مواد سطحی به مریخ ارسال شود.

سیگنال‌های مرموزی که ناپدید شدند!

در دهه ۱۳۸۰، اخترشناسان در تلاش برای یافتن هوش فرازمینی در پروژه‌ای با نام «SETI» از یک تلسکوپ عظیم در «پورتوریکو» برای بازدید مجدد ۲۰۰ ناحیه از آسمان منفعت گیری کردند که پیش از این، سیگنال‌های رادیویی غیرقابل توضیحی تابش کرده بودند. همه این سیگنال‌ها در طول زمان ناپدید شده بودند، به‌جز یکی که نیرومندتر شده می بود.

این سیگنال که فکر می‌شود بهترین کاندید برای تماس با بیگانه‌ها و حیات فرازمینی است، از نقطه‌ای بین صورت فلکی «حوت» و «برج حمل» می‌آید؛ جایی که هیچ ستاره یا سیاره آشکاری در آن وجود ندارد. دلنشین اینجاست که سیگنال مذکور در نزدیک به یکی از فرکانس‌های هیدروژن است. برخی بر این باورند که این فرکانس بهترین فرکانسی است که بیگانگان می‌توانند به پشتیبانی آن با ما ربط بگیرند.

برخی دیگر از دانشمندان اما باور دارند این سیگنال ناشی از یک اتفاق طبیعی و جرم آسمانی است که تا این مدت شناسایی نشده است. پیش از این در سال ۱۳۴۶ سیگنال رادیویی ناشناخته‌ای کشف شده می بود که منشأ آن نامشخص می بود اما بعد از مدتی معلوم شد ناشی از یک تپ‌اختر است.

تلاش برای یافتن حیات فرازمینی و موجودات بیگانه هم چنان ادامه دارد.