پژوهشگران انستیتوی ملی سلامت آمریکا با اسکن مغز دو میمون رزوس، مداری عصبی که در کمتر از چهل میلیثانیه چهرهها را در گوشه میدان دید شناسایی میکند، کشف کردهاند. این مسیر از طریق کولیکولوس فوقانی، یک ساختار تکاملی کهن در بینمغز، عمل میکند و مستقل از مدار تشخیص چهرههای آشنا در قشر بینایی است.
تفاوت با مسیر تشخیص چهرههای آشنا
مطالعه نشان میدهد که انسانها چهرههای آشنا را در مرکز بینایی در حدود سیصد و هشتاد میلیثانیه تشخیص میدهند، در حالی که مدار تازهکشفشده تنها برای شناسایی وجود چهره در حاشیه دید طراحی شده و دقت جزئیات را ندارد. عصبهای کولیکولوس فوقانی در میمونها تنها سی میلیثانیه پس از نمایش تصویر، چهره را از دیگر اشیاء تمییز میدادند و دقت آن در نود میلیثانیه به دوازده درصد میرسید.
در مقایسه، همان ناحیه مغزی حدود شصت و پنج میلیثانیه طول میکشد تا اشیای متحرک را از ثابت تمییز کند. این سرعت بیشتر نشان میدهد که مغز اولویت اول خود را بر روی تشخیص چهرهها قرار میدهد، حتی قبل از پردازش جزئیات بصری کامل.
توضیح رفتار نوزادان و ارتباط با اوتیسم
پژوهشگران معتقدند این مدار کهن توضیح میدهد چرا نوزادان انسانی علیرغم ناکامل بودن قشر بینایی، میتوانند چهرهها را تعقیب کنند و به عکسالعملهای احساسی پاسخ دهند. اختلال در این مسیر میتواند یکی از عوامل بروز اختلال طیف اوتیسم باشد، زیرا پایههای تعامل اجتماعی را در مغز شکل میدهد.
نتایج این مطالعه در ژورنال نورون منتشر شده و دیدگاه جدیدی درباره تکامل سیستمهای بینایی و اجتماعی در نخستیسانان ارائه میدهد.
آخرین مطالب
- گزارش مجلس: هوش مصنوعی در پنج محور نهاد خانواده را متحول میکند
- اعلام خطوط جایگزین اورژانس استان تهران در شرایط اضطراری
- حدادی: عملکرد تیم ملی دوومیدانی در ناگویا شکست بود، قول ۱۵ مدال در بازیهای بعد میدهیم
- ناامنی در ریاض برنامه تیم ملی کره جنوبی را بهم ریخت؛ نگرانی در سئول!
- پیریهادی: هجمه رسانههای معاند بر طرح معیشت صفر پشت پرده سیا و موساد دارد