پستانداران با مغز پیچیدهتر برای جفتگیری به اندازه جثه متکی نیستند

به گزارش آیندگان، یافتههای تازه دانشمندان نشان میدهد در پستاندارانی که مغز آنها گسترشیافتهتر است، تفاوت اندازه جثه بین نرها و مادهها طبق معمول کمتر میباشد.

بهعبارت دیگر، پستانداران با مغز پیچیدهتر برای بقای نسل و جفتگیری به اندازه بدنشان متکی نیستند.

در تعداد بسیاری از گونههای پستاندار، نرها بزرگتر از مادهها میباشند یا برعکس. این صفت را دودیسی اندازه جنسیتی (SSD) می نامند. برای مثال، فکهای فیلی نر حدودا سه برابر فکهای فیلی ماده میباشند. برعکس، دلفینهای نر و ماده هیچ تفاوتی در اندازه جثه ندارند. انسانها جایی بین دو سر طیف قرار گرفتهاند؛ انسان نر به طور میانگین از انسان ماده بزرگتر است اما در کل جمعیت همپوشانیهایی وجود دارد.

دانشمندان مرکز تکامل میلنر در دانشگاه باث ان گلستان برای فهمیدن ربط این صفت با تکامل ژنوم، به شباهتهای بین ژنومهای ۱۲۴ گونه پستاندار نگاه کردهاند. آنها برای مطالعه خود، ژنها را در خانوادههایی با عملکردهای شبیه دستهبندی کردند و اندازه این خانوادههای ژن را اندازهگیری کردند.

آنها در یافتند در گونههایی با تفاوت زیاد در اندازه دو جنس، خانوادههای ژن مرتبط با قوه بویایی بزرگتر و خانوادههای ژن مرتبط با گسترش مغز کوچکتر بودند. این قضیه امکانپذیر به این معنی است که در پستانداران با تفاوت کوچک در اندازه نرها و مادهها (صفتی که تکدیسی نام دارد) خانوادههای ژن مرتبط با گسترش مغز بزرگتر است.

<h2 class="wp-block-heading" id="h-نقش-پیچیدگی-مغز-پستانداران-در-جفت-گیری"نقش پیچیدگی مغز پستانداران در جفت‌گیری

پژوهشگران از یافتن ربط آماری بین SSD بزرگ و خانوادههای ژن گسترده برای کارکرد بویایی غافلگیر شدند. مسئله غافلگیرکنندهتر برای آنها این میبود که خانوادههای ژن کوچکتر همانهایی بودند که با گسترش مغز ربط داشتند.

پژوهشگران میگویند در گونههای دارای SSD بزرگ، صفاتی همانند حس بویایی امکانپذیر در شناسایی جفتها و قلمروها نقشی مهم داشته باشد. برعکس، پستانداران با SSD کوچکتر روی گسترش مغز خود متمرکز شدهاند و ساختارهای اجتماعی و در نتیجه را هحلهای جفتیابی پیچیدهتری دارند. یعنی آنها با ابزاری غیر از اندازه جثه، برای یافتن جفت و تولیدمثل رقابت میکنند.

به این علت، به گمان زیاد در پستانداران با SSD کوچکتر خانوادههای ژن مرتبط با عملکردهای مغز گستردهتر میباشند و این جانوران رفتارهای پیچیدهتری در جفتگیری و تولیدمثل نشان خواهند داد. برای مثال امکانپذیر در این جانوران هر دو والد از فرزندان نگهداری کنند، یا سیستم تولیدمثل تکجفتی حاکم باشد.

این نتایج مشخص میکند اندازه جثه در برخی از گونهها عامل جنسیتی مهمی در انتخاب جفت و بقاست اما در برخی پستانداران، این عامل اهمیت چندانی ندارد. اکنون برای پژوهشگران مهم است که بدانند صفاتی همانند SSD چطور روی تکامل مغز و ژنوم ما تأثیر گذاشتهاند. آنها این چنین تصمیم دارند در پژوهشهای آینده نقش اندازه اندامهای تولیدمثلی پستانداران را در تکامل ژنوم آنها با زدید کنند.

نتایج این پژوهش در مجله انتشار شده است.