به گزارش آیندگان
فیلم پلتفرم را یادتان هست؟ همان زندان عمودی شگفت و غریب که یک میز پر از غذا از طبقه صفر به سمت پایین حرکت میکرد. آنهایی که در طبقات بالا بودند، تا خرخره از بهترین غذاها میخوردند و هنگامی میز به طبقات پایینتر میرسید، چیزی جز تهمانده، استخوان و ظرفهای خالی باقی نمیماند. طبقات پایینتر، سهمشان از آن ضیافت فقط تماشای کثیفیها و گرسنگی کشیدن می بود.
این روزها هنگامی به حالت اینترنت گیمینگ در ایران و شاهکارهای تازه بنیاد ملی بازیهای رایانهای نگاه میکنم، حس میکنم همه ما گیمرهای ایرانی در یکی از همان سلولهای بتنی گیر افتادهایم و داریم به میزی نگاه میکنیم که از طبقات بالا، با پینگ دو رقمی و بدون پکتلاس در حال پایین آمدن است؛ اما هنگامی به ما میرسد، فقط تایماوت و ارورهای کانکشن رویش مانده است.
بیایید به گفتن یک گیمر که هر شب با هزار مکافات و دیاناس میخواهد یک دست بازی آنلاین با دوستانش توانایی کند، نگاهی به منوی غذای این پلتفرمِ طبقاتیِ تازه بیندازیم.
طبقه صفر: اینترنت پروگیمرها و میزهای رزرو شده!
یکی از درخشانترین ایدههای بنیاد، طرحی است به نام سرویس گیم برای پروگیمرها. یعنی در روزهایی که اینترنت سرزمین در حالت کما به سر میبرد و وصل شدن به سرورهای دیسکورد یا اشکار کردن یک مچ در وارزون و ولورانت غیرممکن است، قرار است یک عده «پروگیمر» اینترنت بدون مشکل و بدون فیلتر دریافت کنند.
آخرین مطالب
- شرکت آمریکایی با هوش مصنوعی طراحی رمجت هایپرسونیک را در چند ثانیه انجام میدهد_آیندگان
- منوی تازه اینترنت گیمینگ؛ شما در کدام طبقه از اینترنت منفعت گیری میکنید؟!_آیندگان
- دایرکت تو سل استارلینک در ایران وصل میشود؟_آیندگان
- اچپی از StarBook Plus 14 رونمایی کرد؛ رقیب مکبوک نئو با نمایشگر OLED_آیندگان
- گوگل از سیستمعامل Wear OS 7 پرده برداشت؛ افزایش ۱۰ درصدی شارژدهی ساعت_آیندگان
سوال اینجاست: تعریف شما از پروگیمر چیست؟ آیا گیمری که سپس از ۸ ساعت کار یا درس خواندن، میخواهد دو ساعت در خانه فیفا بازی کند تا خستگیاش در برود، آیا او حق ندارد پینگ پایدار داشته باشد؟ در پلتفرم بنیاد، اگر کارت ویآیپی «پروگیمر» نداشته باشید، باید در طبقات پایین بدون اینترنت سر کنید. این یعنی دسترسی به یک اینترنت پایدار که در همه دنیا یک حق اولیه و بدیهی است، اینجا تبدیل به یک رانت اختصاصی و آپشن لاکچری شده است.
طبقه اول: اینترنت بازیسازها (و جای خالی بازیسازان جدا گانه)
مطرح بعدی، دادن اینترنت مخصوص و طبقاتی به بازیسازهاست. قطعا همه ما دوست داریم گسترشدهندگان ایرانی بهترین امکانات را داشته باشند تا بتوانند بدون دغدغه، بازیهای باکیفیتی خلق کنند. اما آیا واقعا راهکارش اینترنت طبقاتی است؟ مسئله قابل تامل داستان اینجاست، هنگامی از بازیساز سخن میزنیم، دقیقا چه افرادی در این دایره قرار میگیرند؟
تکلیف آن تیمهای جدا گانه و خلاق دو سه نفرهای که در اتاقهایشان، بدون بودجههای حمایتی بازی میسازند، چیست؟ در این پلتفرم تازه، به نظر میرسد اگر یک گسترشدهنده جدا گانه باشید که نخواهید یا نتوانستید از فیلترهای ثبت رسمی رد شوی، سهمتان همان طبقات پایینی است. یعنی همان بازیسازی که با هزار زحمت برای مارکتهای جهانی همانند استیم بازی میسازد، نمیتواند پچ جدیدی از بازی را روی استیم آپلود کند.
از طرفی، هنگامی به جای حل کردن ریشهای مشکل اینترنت، به فکر ساختن تونلهای اختصاصی برای گروههای خاص باشیم، ناخودآگاه این مطلب را مخابره میکنیم که اینترنت عمومی برای مردم عادی قرار نیست اکنون حالاها درست شود. بیایید فکر کنیم یک استودیوی بازیسازی با همین اینترنتِ اختصاصی، بهترین بازی دنیا را هم ساخت؛ هنگامی مخاطب آن بازی در طبقه سیصد این پلتفرم نشسته و حتی نمیتواند لانچر بازی را باز کند، آن محصول در نهایت به چه دردی میخورد؟
طبقات پایین و دغدغههای فانتزی ساماندهی سایتهای کرکی!
اما احتمالا طنزترین قسمت ماجرا، مطرح «ساماندهی سایتهای ایرانی دانلود بازی کرکی» باشد. بیایید روراست باشیم. در کشوری که خرید یک بازی ۶۰ یا ۷۰ دلاری معادل نصف حقوق ماهانه یک جوان است، در کشوری که هیچ دسترسی رسمی به درگاههای پرداخت جهانی نداریم و تحریمها از بیرون و فیلترینگ از داخل ما را در یک محاصره دو طرفه قرار دادهاند، سایتهای دانلود بازی کرکی تنها راه تنفس گیمرهای ایرانی برای توانایی بازیهای داستانی بودهاند. اکنون بنیاد به جای این که به فکر حل مشکل پینگ، از بین بردن فیلتر پلتفرمهای گیمینگ و دفاع از حقوق گیمرها در برابر شرکتهای اراعهدهنده اینترنت باشد، دغدغهاش شده است ساماندهی به سایتهای کرکی!
انگار در طبقه پایین پلتفرم که آدمها از گرسنگی به جان هم افتادهاند، شما بیایی و به آنها تذکر بدهی که:
لطفا قبل از غذا خوردن دستهایتان را بشویید و از چنگال منفعت گیری کنید!
این مطرحها نه تنها دردی از گیمر دوا نمیکند، بلکه زیاد تر همانند به پاک کردن صورت قضیه و یک ژست توخالی است.
ما طبقه چندمیم؟
گیمر ایرانی سالها است که با جیب خالی، سختافزار گران، تحریمهای خارجی و یقیناً قطعیهای داخلی میجنگد. ما نیازی به اینترنت طبقاتی، مطرحهای اختصاصی و لیبل زدن روی گیمرها نداریم. اینترنت بدون اختلال، چیزی نیست که بخواهید آن را همانند یک تکه گوشت استیک روی میز پلتفرم بگذارید تا فقط به طبقات بالا برسد. لطفا به جای ساختن طبقات تازه و تفکیک کردن ما به پروگیمر و گیمر عادی، یک بار هم که شده آسانسور این پلتفرم را نگه دارید و ببینید در طبقات پایین چه خبر است. ما فقط میخواهیم اینترنت به حالت قبل برگردد؛ همین و بس!
دسته بندی مطالب
فرهنگ وهنر