رویدادها به‌خودی‌خود بحران نیستند؛ مدیریت پیام و کنشگری پیش از بحران

به گزارش آیندگان، اکبر نصراللهی، رئیس دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه دانشگاه آزاد اسلامی، در جلسه‌ای با معاونان و مدیران فرهنگی و دانشجویی تأکید کرد که بسیاری از رویدادها ذاتاً بحران‌زا نیستند، بلکه نحوه مواجهه، انتخاب پیام، زمان‌بندی و روایت‌سازی می‌تواند آن‌ها را به بحران تبدیل کند.

چالش‌های جدید دانشگاه در آرایش رسانه‌ای

نصراللهی به تغییرات گسترده در محیط رسانه‌ای اشاره کرد: شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها امکان تولید و انتشار پیام را به همه داده‌اند، بنابراین دانشگاه دیگر تنها تولیدکننده پیام رسمی نیست. او «گسست ارتباطی» را یکی از مهم‌ترین مسائل دانست و گفت که ضعف ارتباط میان دانشگاه و دانشجو، مسئولان و مردم، زمینه‌ساز روایتی است که لزوماً با واقعیت هم‌سو نیست.

استاد کنشگر در برابر استاد واکنشی

وی مفهوم «استاد کنشگر» را مطرح کرد: استادی که پیش از بروز بحران ارتباط می‌سازد، دغدغه‌های دانشجویان را می‌شناسد، سواد رسانه‌ای آن‌ها را ارتقا می‌دهد و آن‌ها را برای تمایز میان واقعیت، روایت و ادراک آماده می‌کند. مدیریت بحران از پیش از وقوع آغاز می‌شود و در ایجاد اعتماد و آمادگی ریشه دارد.

مهندسی پیام و تاب‌آوری ادراکی

نصراللهی «مهندسی پیام» را تشریح کرد: انتخاب موضوع، قاب‌بندی، واژه، تصویر، زمان، تکرار، سکوت و منبع همه بر ادراک مخاطب تأثیر می‌گذارند. دانشگاه باید هم تولیدکننده پیام معتبر باشد و هم آموزش‌دهنده مهارت تحلیل پیام تا دانشجویان در برابر شایعه و عملیات رسانه‌ای مخاطب منفعل نمانند.

نتیجه‌گیری: دانشگاه موفق آن است که ارتباط مستمر، دوسویه و مبتنی بر گفت‌وگو با دانشجویان برقرار کند، پرسش‌ها را پیش از انباشته‌شدن بشنود و استادان را از حالت واکنشی به کنشگری پیش از بحران سوق دهد.