این برد برای شاگردان امیر قلعه‌نویی اهمیتی فرا‌تر از سه امتیاز داشت؛ چرا که آن‌ها ناکامی نیمه‌نهایم جام ملت‌های آسیا در برابر ژاپن را که مانع حضور در فینال شده بود، در ذهن داشتند و خواستند باوری را که در دل هواداران درهم شکسته شده بود، دوباره بسازند.
لحظاتی پیش از آغاز مسابقه، در رختکن استادیوم راشد، کاپیتان علیرضا جهانبخش حلقه اتحاد را برپا کرد و با تأکید بر تمرکز، یکپارچگی دفاعی و تهاجم، از بازیکنان خواست تا طوری بازی کنند که دو ساعت بعد شاد و پرانرژی به رختکن بازگردند.
جهانبخش صراحتا گفت ما به قدر کافی صحبت کردیم، الان زمان عمل است. تمرکز در نود دقیقه و بازی به سبک خودمان، کلید تفاوت است. اگر در دفاع یک تیم باشیم هیچ‌کس نمی‌تواند به ما گل بزند و باید چاشنی دعوا را هم اضافه کنیم.
مهدی طارمی که در غیاب جهانبخش کاپیتانی تیم را بر عهده داشت، حس انتقام از ناکامی قبلی را به کلام آورد و از هم‌تیمی‌ها خواست نه برای خودشان، بلکه برای خانواده‌ها و هوادارانی که در ورزشگاه و پشت تلویزیون حضور داشتند، بجنگند و قطر را شکست دهند.
طارمی با لحنی مصمم افزود این بازی را برای آن‌ها می‌چینیم، محکم، با انرژی خوب، پشت هم می‌دویم، می‌جنگیم و می‌زنیمشان و برمی‌گردیم بیرون. این انگیزه‌سازی دو کاپیتان، بازیکنان را به نمایشی قوی وامی‌داشت که در نهایت با چهار گل دروازه مشعل برشام را لرزاند و عنابی‌ها را ناکام کرد.