بازی با برف در روزهای برف‌باری، تفریحی است که تقریباً به ذهن هر کسی خطور می‌کند. اما آیا تا به حال در شرایطی قرار گرفته‌اید که مجبور شوید انتخاب کنید روز برفی را در خانه بگذرانید؟ به سرگرمی‌های روز برفی فکر کرده‌اید؟ می‌توانید پشت پنجره بنشینید و در حالی که یک فنجان هات‌چاکلت را بین دو دستان‌تان گرفته‌ید، زمستانی زیبا را از پشت شیشه تماشا کنید.
یا سرگرمی دیگری را برگزینید که برف در آن نقش مستقیمی ندارد؛ مثلاً کتاب بخوانید یا فیلم ببینید. اما تفریحات روز برفی به همین جا ختم نمی‌شود. می‌توانید با خودتان فکر کنید، اکنون که نمی‌توانید برف‌بازی کنید، بد نیست کمی برف را به خانه بیاورید! اما چطور؟ احتمالا به این فکر می‌افتید که برف بخورید. اما آیا مشکلی پیش نمی‌آید؟ در ادامه، می‌خواهیم از این ماجرا پرده برداریم.
🔗 بیشتر بخوانید: معرفی دستگاه لیزر کیوسوئیچ پیکوشور گرید A وارداتی | PicoSure
برف از چه چیزی به وجود آمده است؟
احتمالا فکر می‌کنید اینکه کسی بپرسد برف از چه چیزی ساخته شده، سوالی شگفت‌انگیز یا حتی خنده‌دار است. شاید بگویید: «این پرسیدن ندارد! برف همان آب است.» اما تمام ماجرا همین نیست! درست است که برف عمدتاً از آب تشکیل شده، اما بسته به اینکه برف را از کجا جمع‌آوری کرده‌اید، ممکن است حاوی مواد دیگری هم باشد.
برف می‌تواند شامل سولفات‌ها، نیترات‌ها، آفت‌کش‌ها، کربن و حتی آلاینده‌ها و مواد شیمیایی مضر مانند فرمالدئید یا جیوه باشد. در حالی که برف در ابتدا عمدتاً از آب است، در زمان سقوط از آسمان می‌تواند آلاینده‌های موجود در جو را جذب کند. سپس، وقتی به زمین می‌رسد، با مواد شیمیایی دیگر موجود در خاک ترکیب می‌شود. برخی از رایج‌ترین ترکیباتی که ممکن است در برف یافت شوند عبارتند از:
🔗 بیشتر بخوانید: چرا مصرف شیر مادر برای نوزادان الزامی است؟/مزایا شیر مادر برای رشد و سلامتی شیرخوار_آیندگان
- کربن سیاه (دوده): که از نیروگاه‌های سوخت‌زغال‌سنگ و بخاری‌های چوب‌سوز آزاد می‌شود.
- آفت‌کش‌ها و کودها: که بر روی چمن‌ها و مزارع پاشیده می‌شوند (این مورد به‌ویژه در مزارع معمولی که سبزیجات زمستانی در آن رشد می‌کنند صدق می‌کند).
- آلاینده‌ها: مانند سولفات‌ها، جیوه و دی‌دی‌تی.
- گازهای خروجی بنزین: مانند تالوئن، زایلن‌ها و بنزن (که به عنوان مواد سرطان‌زا شناخته می‌شوند).
- کلرید منیزیم: که در برف شخم‌شده وجود دارد.
از آنجا که خوردن برف می‌تواند با خطرات آلودگی به ترکیبات ذکرشده همراه باشد، بهتر است از برف تازه و دست‌نخورده در محیط‌های پاک و دور از مناطق شهری بهره ببرید. اما یادتان باشد که همیشه هیدراته ماندن با آب معمولی، مطمئن‌تر از این است که بخواهید برف را به خاطر آب موجود در آن بنوشید.
آیا برف خوردنی است؟
🔗 بیشتر بخوانید: بهترین کتاب های درمان افسردگی؛ ۱۸ کتابی که حال و روزتان را تحول می‌دهند_آیندگان
در اکثر موارد، بله، خوردن برف تازه‌ای که به‌تازگی باریده ایمن است، اما برخی نکات وجود دارد که بهتر است حواستان جمع باشد. بهترین راه برای اجتناب از خوردن برف آلوده این است که برف تازه‌ای بردارید که پس از چند ساعت از آغاز بارش جمع شده باشد.
برف اول یا به قول شاملو برف نو، به احتمال زیاد آلاینده‌های موجود در هوا را جذب می‌کند، اما برفی که چند ساعت بعد می‌بارد تمیزتر خواهد بود زیرا بخش زیادی از آلاینده‌های جوی قبلاً گرفته شده‌اند. مطمئن شوید که برفی که می‌خورید، حاصل برف‌روبی نیست یا کسی روی آن راه نرفته است.
پیش از اینکه برف بخورید، دقت کنید:
- اگر برف در حیاط پشتی شما باریده است، بهتر است برف روی بالای توده یا وسط آن را بخورید، اما برفی که با زمین در تماس بوده، همان‌جا رها کنید. برف مستقیماً روی زمین قرار گرفته، به احتمال زیاد از چمن یا خاک حیاط شما آفت‌کش می‌گیرد، اگرچه غلظت آفت‌کش‌ها در برف تا این اندازه کم خواهد بود.
- برفی که در مناطق خلوت می‌بارد، مانند پارک‌های باز یا محله‌های آرام، به احتمال زیاد تمیزتر از برفی است که در مناطق شهری پرجمعیت می‌بارد، به دلیل تعداد آلاینده‌ها و دودهای خروجی از ماشین‌ها در هوا.
- ناگفته نماند که برفی که با همدستی دودکش‌ها، آتشفشان‌های فعال یا حوادث تابش رادیواکتیو انباشته شده باشد، ناامن است و خوردن آن اشتباه است. برفی که در مکان‌های روستایی با کشاورزی زیاد می‌بارد ممکن است حاوی مقادیر زیادی مواد شیمیایی کشاورزی باشد.
بهترین زمان و مکان جمع‌آوری برف کی و کجاست؟
بهترین زمان برای جمع‌آوری برف، چند ساعت پس از آغاز بارش است. برف اولیه به احتمال زیاد آلاینده‌های جوی را جذب می‌کند، اما برفی که چند ساعت بعد می‌بارد، تمیزتر خواهد بود. بعد از نزدیک به یک تا دو ساعت از آغاز بارش، برف تازه‌ای که بدون آلودگی است بر زمین می‌نشیند. به این ترتیب، جمع‌آوری برف پس از بارش‌های طولانی‌مدت و وقتی که هوا کاملاً سرد و بدون باد است، ایده‌آل است. این زمان احتمال جذب آلاینده‌ها را کاهش می‌دهد.
مکان‌هایی که برای جمع‌آوری برف مناسب‌اند، باید از منابع آلودگی دور باشند. مناطق روستایی، پارک‌های بزرگ و کوه‌ها مکان‌های مناسبی هستند چون برف در این مناطق کمتر با آلاینده‌های شهری و صنعتی روبرو می‌شود. بنابراین از جمع‌آوری برف در نزدیکی دودکش‌ها، کارخانه‌ها، و مناطقی که ترافیک سنگین دارند خودداری کنید، چون برف در این مناطق ممکن است حاوی مواد آلاینده مانند دوده و گازهای خروجی باشد.
استفاده از برف تازه و دست‌نخورده نیز بسیار مهم است. برفی که با انسان یا حیوانات تماس نداشته باشد و روی سطحی ناپاک نیفتاده و با خاک یا دیگر آلودگی‌ها مخلوط نشده باشد، بهترین گزینه برای جمع‌آوری است. مناطقی که در ارتفاعات بالاتر قرار دارند، مانند دامنه‌های کوهستانی، نیز مکان‌های خوبی برای جمع‌آوری برف تمیز و پاک هستند.
در نهایت، مناطق حفاظت‌شده و پارک‌های ملی که کم‌جمعیت هستند، بهترین مکان‌ها برای جمع‌آوری برف تمیز و ایمن محسوب می‌شوند. با مراعات این نکات، می‌توانید برف تمیز و امنی جمع‌آوری کنید که از آلاینده‌ها و مواد شیمیایی زیان‌آور خالی باشد. دقت به این عوامل می‌تواند به شما کمک کند تا از طبیعت زمستانی لذت ببرید و از برف تمیز بهره‌برداری کنید.
مزایا و معایب برف خوردن چیست؟
حتی وقتی برف از هوا یا زمین ترکیبات و مواد معدنی جذب می‌کند، به طور کلی تا حد زیادی تمیز است. مطالعات نشان می‌دهند که برف تازه حتی از اکثر آب‌های آشامیدنی هم خالص‌تر است. اگر تصمیم دارید برف بخورید، یکی از پیشنهادهای رایج این است که مقدار محدودی مصرف کنید، مثلاً یک یا دو مشت در روز. این روش کم‌خطر است زیرا مقدار مواد شیمیایی در برف در اکثر مکان‌ها زیاد نیست.
مزایای خوردن برف چیست؟
- افزایش مصرف آب: خوردن برف به افزایش مصرف آب کمک می‌کند که باعث مبارزه با کم‌آبی می‌شود. برف عمدتاً از آب تشکیل شده و نوشیدن آب برای بسیاری از عملکردهای بدنی، از جمله هضم، سم‌زدایی و غیره حیاتی است.
- پایداری زیست‌محیطی: برف مستقیماً از آسمان می‌آید! برف منابعی را مصرف نمی‌کند یا در بطری‌های پلاستیکی نمی‌آید، به همین دلیل برای سیاره سودمند است.
اگر می‌خواهید مقدار زیادی برف مصرف کنید، مثلاً در زمان کمپینگ، می‌توانید برف را ذوب کنید تا آب آشامیدنی تهیه شود و سپس برای اطمینان از خالصی بیشتر، آن را از هر فیلتری که در دسترس دارید عبور دهید یا از آن برای تهیه آب مقطر استفاده کنید.
چرا نباید برف بخورید؟
اگرچه خوردن برف می‌تواند تجربه‌ای متفاوت و دلپذیر باشد، اما بد نیست از مهم‌ترین معایب آن نیز آگاه باشیم:
- برف می‌تواند مواد موجود در هوا و زمین، مانند باکتری‌ها، خاک، آلاینده‌ها و مواد شیمیایی مشکل‌ساز را جذب کند.
- در حالی که هیچ بیماری مرتبط با برف به عنوان خطرات عمده برای عموم مردم شناخته نشده است، اما احتمال دارد خوردن برف آلوده باعث مشکلات گوارشی یا عکس‌العمل‌های دیگر شود.
آیا خوردن برف، بدن را دهیدراته می‌کند؟
شاید فکر کنید جواب منفی است. چون برف از بلورهای آب منجمد تشکیل شده، باید هیدراته‌کننده باشد، درست است؟ بله، اما نه خیلی سریع.
به نظر متخصصان:
شما انرژی مصرف می‌کنید تا آن برف را به شکلی قابل نوشیدن ذوب کنید. شما از انرژی بدنتان استفاده می‌کنید تا با گرمای بدن خود برف را ذوب کنید. هر هیدراتاسیونی که از خوردن یا نوشیدن برف به دست می‌آورید، به اندازه انرژی‌ای که برای ذوب آن مصرف می‌کنید، نیست. به این دلیل، در طول زمان، اگر مقدار زیادی برف مصرف کنید، به طور نظری می‌تواند شما را دهیدراته کند.
مسئله دیگری که باید در نظر بگیرید این است که آیا خوردن برف می‌تواند شما را دچار هیپوترمی کند؟ اگر در حیاط پشتی بازی می‌کنید و چند پرک برف را می‌چشید، مشکلی نخواهد بود. اما هیپوترمی می‌تواند رخ دهد اگر برای هیدراتاسیون به برف وابسته باشید.
به فردی فکر کنید که در حالت بقا در طبیعت است یا گزینه‌ای دیگر ندارد، در این حالت شما از قبل در سرما هستید. با این حال، مصرف مقدار زیادی برف می‌تواند دمای بدن شما را به طور کلی کاهش دهد.
آیا با برف خوردن بیمار می‌شوید؟
احتمال آن کم است، اما اگر برف آلوده مصرف کنید، تا حد امکان پذیر است. به طور کلی مقدار کمی از برف به عنوان ایمن و غیرسمی در نظر گرفته می‌شود، اما خوردن مقدار زیادی ممکن است باعث معده‌درد یا عوارضی مانند استفراغ، اسهال یا عفونت شود، اگر برف حاوی آلاینده‌ها باشد.
با این حال، پزشکان و محققان معتقدند که خوردن برف برای اکثر مردم ایمن است، به شرطی که برف تمیز و سفید باشد که از مکانی غیرآلوده و در یک دشت غیر بادی جمع‌آوری شده باشد، اما همیشه یک خطر کوچک برای افراد با سیستم ایمنی ضعیف یا کودکان خردسال وجود دارد.
لذت طعم برف را بچشیم؟
آیا خوردن برف ایمن است؟ بله و خیر، بستگی به نوع برف و مکان شما دارد. طبق معمول در مقادیر کم تا متوسط ایمن است، به خصوص اگر برفی باشد که در جایی با آلودگی هوایی یا زمینی کم باریده باشد. مشکل این است که با بارش برف، می‌تواند چیزهایی مانند آفت‌کش‌ها، سولفات، نیترات، فرمالدئید و جیوه را جذب کند.
برای خوردن برف، پس از گذشت یک یا دو ساعت از بارش برف آن را جمع کنید تا از خوردن برف آلوده جلوگیری کنید.
مطمئن شوید که فقط برف تمیز و سفید که به‌تازگی باریده است، بخورید، نه برف قهوه‌ای، خاکستری یا زرد. هرگز برف برف‌روبی شده را نخورید و مواظب برفی باشید که در مزارع که آفت‌کش پاشیده شده، مناطق شهری یا خیابان‌های کثیف باریده است.
با آگاهی از اینکه هر برفی را نباید بخوریم و خوردن برف هم معایب خودش را دارد، اما اگر تا به حال اصلاً برف نخورده‌اید و به برف تازه در مناطق تمیز دسترسی دارید، به امتحانش می‌ارزد. می‌توانید مقداری شیره انگور، شیره خرما یا شیره توت هم به برف سالم اضافه کنید تا از بی‌مزگی‌اش کاسته شود و مقداری کامتان را شیرین کند. تا اکنون برف خورده‌اید؟
با نگاهی به: clevelandclinic , draxe