ناسا در بیست و هفتم ژوئن ۲۰۱۳ کاوشگر آیریس را به منظور مطالعه خورشید به مدار زمین پرتاب کرد. این ماهواره رصد خورشیدی برای بررسی شرایط فیزیکی ناحیه واسط خورشید، به ویژه کروموسفر، طراحی و راه‌اندازی شده است.
اهداف علمی ماموریت آیریس
آیریس با هدف پاسخ به سه پرسش اصلی علمی به فضا فرستاده شده است. اولین هدف، شناسایی انواع انرژی‌های غیر‌حرارتی است که در کروموسفر و لایه‌های بالا‌ترین آن غلبه دارند. دومین هدف، درک مکانیزمی است که از طریق آن کروموسفر جرم و انرژی تاج و هلیوسفر خورشید را تنظیم می‌کند. هدف سوم، بررسی نحوه حرکت شار مغناطیسی و ماده از اتمسفر پایین خورشید به سمت بالا و نقش پدیده‌های شار در پرتاب‌های جرمی خورشیدی است.
برای دستیابی به این اهداف، آیریس از یک ابزار واحد استفاده می‌کند. این ابزار، طیف‌سنج تصویربرداری فرا‌بنفش با نرخ فریم بالا است که داده‌های دقیقی از ناحیه واسط خورشید جمع‌آوری می‌کند.
داده‌های دریافت‌شده از فضاپیما نشان داده است که ناحیه رابط خورشید به می‌زان قابل‌توجه‌ی پیچیده‌تر از پیش‌بینی‌های قبلی است. این ناحیه شامل ویژگی‌هایی نظیر بمب‌های حرارتی خورشیدی، جت‌های پلاسما با شدت بالا، شعله‌های نانو و گردباد‌های می‌نی است. شناخت این پدیده‌ها، گامی مهم در درک نحوه انتقال گرما به تاج خورشید محسوب می‌شود.