به گزارش آیندگان، حسن حسننتاج نماینده مجلس در جلسهای در خانه ملت، تصویری نگرانکننده از الگوی مصرف سرم در ایران ترسیم کرد و تأکید داشت که در جامعه نوعی وابستگی روحی و روانی به این روش درمانی شکل گرفته است. وی بیان کرد که بخش قابلتوجهی از مراجعان به مراکز درمانی، به جای درخواست دارو، اصرار به تجویز سرم میورزند و متاسفانه گروهی از پزشکان نیز بدون بررسی کامل ضرورت بالینی، این تقاضا را میپذیرند.
نماینده مجلس با اشاره به آمارهای موجود، ایران را در زمره معدود کشورهایی قرار داد که حجم بیسابقهای از سرم مصرف میکنند. حسننتاج توضیح داد که بسیاری از بیماران باور نادرستی دارند و گمان میکنند تزریق سرم قطعا بهبودی سریعتر را تضمین میکند، در حالی که واقعیت این است که مصرف غیرضروری این محصول نه تنها کمکی به فرآیند درمان نمیکند، بلکه میتواند عوارضی نیز به همراه داشته باشد. این نگرش غلط، بار مالی سنگینی بر دوش نظام سلامت و بیمهها تحمیل کرده است.
در بعد اقتصادی، حسننتاج پرده از واقعیتهای هزینهیی برداشت و گفت که تولید و تامین سرم هزینههای قابلتوجهی دارد و با حذف ارز ترجیحی، قیمت واقعی این محصول افزایش یافته است. اگرچه بخش مهمی از این هزینه همچنان از سوی بیمهها پرداخت میشود، اما این موضوع ضرورت مدیریت مصرف و نظارت بیشتر بر نسخهنویسی را دوچندان کرده است. وی تصریح کرد که پزشکان خانواده و پزشکان عمومی که ارتباط مستقیم و گستردهای با مردم دارند، میتوانند نقش کلیدی در اصلاح این روند ایفا کنند.
ضرورت فرهنگسازی عمومی به عنوان یکی از ارکان اصلی مقابله با این پدیده، از دیگر نکات تأکید شده توسط حسننتاج بود. وی معتقد است که باید به مردم آموزش داده شود برای بسیاری از مشکلات و بیماریها، روشهای درمانی و جایگزینهای مناسبتری وجود دارد که لزوما نیازی به تزریق سرم ندارند. افزایش آگاهی عمومی میتواند مانع از مصرف بیرویه و تحمیل هزینههای اضافه به نظام سلامت شود. این رویکرد نیازمند همکاری میانال بین وزارت بهداشت، سازمان بیمهها و کانونهای پزشکی است.
در بررسی عمیقتر این چالش، معلوم میشود که ریشهیابی مشکل تنها در تقصیر پزشکان یا طلب بیماران خلاصه نمیشود؛ بلکه سیستمی است که در آن محفزهای اقتصادی، کمبود وقت، و فرهنگ درمانگرا به جای پیشگیریگرا، همسو شدهاند تا مصرف بیرویه را تسهیل کنند. تغییر این الگو نیازمند بازنگری در مدل پرداخت خدمات، تقویت پروتکلهای بالینی الزامآور، و ایجاد مکانیزمهای نظارتی هوشمند بر نسخهنویسی است تا اطمینان حاصل شود که هر واحد سرم تجویز شده، واقعا بر اساس پزشکی و نه انتظار بیمار، تدوین شده است.
حسننتاج در پایان بر لزوم اقدامات مجموعهای شامل فرهنگسازی، نظارت بر نسخهنویسی پزشکان و نقشآفرینی موثر بیمهها تأکید کرد. وی افزود که تنها با پیگیری جدی این ه اقدامات میتوان ضمن کنترل هزینههای درمانی، مصرف سرم در کشور را متناسب با نیاز واقعی بیماران مدیریت کرد و از هدررفت منابع ملی در این حوزه جلوگیری نمود. تحقق این هدف، اراده سیاسی و تداوم مدیریت در سطح کلان نظام سلامت را میطلبد.