تحلیل حقوقی پرونده بلاگر جعلی مرز بین دروغ، نشر اکاذیب و کلاهبرداری رایانهای, وکیل پایه یک دادگستری امیرحافظ سلیمانی در گفتگو با آیندگان ابعاد کیفری بازگشت یک بلاگر با روایت دروغین بیماری را بررسی کرد.
وی توضیح داد که صرف دروغگویی در فضای مجازی لزوماً جرم نیست، مگر تمام عناصر قانونی جرم احراز شود.نشر اکاذیب رایانهای (ماده ۱۸ قانون جرایم رایانهای)اگر فرد آگاهانه بیماری غیرواقعی را با قصد اضرار به دیگران یا تشویش اذهان عمومی منتشر کند، میتواند متهم به نشر اکاذیب رایانهای شود.
مجازات این جرم شامل حبس ۹۱ روز تا دو سال، جزای نقدی ۶۶ تا ۵۰۰ میلیون ریال یا هر دو، بهعلاوه اعاده حیثیت است.کلاهبرداری رایانهای (ماده ۱۳ قانون جرایم رایانهای)فقط افزایش فالوور یا درآمد تبلیغاتی بهواسطه دروغ، کلاهبرداری رایانهای محسوب نمیشود. این جرم زمانی محقق میشود که شخص بهصورت غیرمجاز از سامانههای رایانهای، با فریب یا تغییر دادهها، وجه، مال یا منفعت مالی تحصیل کند.
مجازات حبس یک تا پنج سال، جزای نقدی ۱۶۵ تا ۸۲۵ میلیون ریال یا هر دو، بهعلاوه رد مال.تفکیک درآمد رسانهای از تحصیل مال از طریق جرمافزایش ارزش تبلیغات بهواسطه مخاطب بیشتر، بهتنهایی ثابتکننده کلاهبرداری نیست. مرجع قضایی باید رابطه مستقیم بین رفتار مجرمانه و تحصیل منفعت را بررسی کند.
اگر فرد با فریب مردم پول مستقیم دریافت کرده باشد، میتواند عنوان کلاهبرداری معمولی یا رایانهای به او انطباق یابد.مجازاتهای تکمیلی و احتیاط در پوشش خبریدر صورت محکومیت، دادگاه میتواند منع از اشتغال به کار رسانهای یا توقیف وسایل ارتکاب جرم را بهعنوان مجازات تکمیلی (حداکثر دو سال) اعمال کند. ضبط تجهیزات نیز مستند به قانون و تفکیک ابزار جرم از اموال شخصی است.
رسانهها و کاربران باید میان ادعا، اتهام و محکومیت قطعی تفکیک قائل شده و قضاوت عمومی جایگزین رسیدگی قضایی نشود. نتیجهگیری تا صدور حکم قطعی، نمیتوان عنوان مجرمانه قطعی نسبت داد. این پرونده نشان میدهد در اقتصاد توجه، مرز بین محتوای گمراهکننده، رفتار غیراخلاقی و مجرمانه باید بر اساس قانون و با دقت تعیین گردد.