به گزارش آیندگان، گوگل سیستم چندعاملی تیمورک را با کمک مدلهای جمینای برای حل معادلات ریاضی حلنشده گسترش داده است. این چارچوب کارشناسی سطح انسانی را با عوامل مستقل که راهحلها را بررسی و نتایج را با ابزارهای محاسباتی تایید میکنند، ترکیب میکند.
برجستهترین دستاورد، صورتبندی رسمی حدسهای ویل است که سیستم تیمورک LEAP برای آن حدود ۱.۸ میلیون خط کد به زبان تولید و ۲۸۸۰۰ بار از عوامل فرعی استفاده کرده است. این نتایج را پیر دولین نخستین بار در ۱۹۷۴ اثبات کرده بود.
سامانه همچنین توانست صورتبندی رسمی یک اثبات جدید درباره انفجار در زمان متناهی در معادلات ناویر–استوکس سهبعدی را بازتولید کند که با یکی از هفت مسئله جایزه هزاره مرتبط است و حدود ۹۰ سال حلنشده مانده بود.
علاوه بر این، محققان گوگل و موسسات دانشگاهی با استفاده از این چارچوب، اثباتی کلی برای حدس کورتاد–کومار در نظریه اطلاعات توسعه دادند که نخستین بار در ۲۰۱۳ مطرح شده بود. مدلهای جمینای در استخراج کرانهای تحلیلی و تولید گواهیهای قابل بررسی توسط رایانه کمک کردند و اثبات با ۴ صورتبندی رسمی شد.
روش گوگل بر پایه عوامل موازی است که سیستمهای جداگانه برای چالشکشی و تایید راهحلها تعیین شدهاند تا از اشتباهات مدل در استدلالات طولانی جلوگیری شود. منتقدان مستقل نیز نتایج را بدون اتکا به استدلال اولیه عامل بررسی میکنند.