به گزارش آیندگان، سی و سومین جشنواره ملی کتاب سال دانشجویی با حضور چهرههای علمی و فرهنگی کشور در فضای پر از تقدیر به سرگذشت غلامعلی حداد عادل، چهرهی چیرکینه فرهنگ و سیاست ایران، به پایان رسید. این مراسم نه تنها منصتی برای تجلیل از خدمات پنجاه ساله یک استاد فلسفه بود، بلکه صحنهای برای بیان نگرانیها و امیدها نسبت به آینده تولید علم در ایران تبدیل گردید.
حامد علیاکبرزاده، دبیر جشنواره، با ارایه آمارهای بیسابقه از رونق این دوره خبر داد. او اعلام کرد که تعداد آثار دریافتی در مقایسه با سال گذشته دو برابر شده و به ۷۰۶ اثر در گروه علوم انسانی رسیده است. ترکیب شرکتکنندگان نیز غنی بود ۵۳ درصد از دانشگاههای دولتی، ۲۷ درصد از دانشگاه آزاد و ۲۰ درصد از سایر مراکز، در حالی که دانشجویان دکتری با ۵۸ درصد سهم، موتور محرک این جنبش علمی بودند. این اعداد گواهی بر رو به رشدثقافت تألیف در میان نسلهای جدید دانشگاهی است.
حجتالاسلام حمید پارسانیا، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، در تحلیلی عمیق از شخصية حداد عادل، به جای پرداختن به سوابق سیاسی، بر بعد علمی او تمرکز کرد. نخستین کتابهای جامعهشناسی پس از انقلاب، رساله دکتری درباره کانت، و گذار از فیزیک به فلسفه علوم پایه، از جمله آثار بینظیر ایشان شمرده شد. پارسانیا با تأکید بر ضرورت دایر شدن رشته فلسفه علوم پایه در دانشگاهها، بیانی از نگاه حداد عادل به ساختار علمی کشور ارائه داد.
دکتر علی منتظری، رئیس جهاد دانشگاهی، خاطراتی حمیم از سفرهای مشترک به کنفرانسهای یونسکو و جلسات شورای عالی انقلاب فرهنگی را روایی کرد. او جنبهی معلمی و حمایتکننده از جوانان را در حداد عادل برجسته ساخت ایشان میگفتند منتظری خوب صحبت میکند، اما زمانی که باید به هدف بزند، کنار آن را میزند. این جمله، دقت و صراحت علمی ایشان را نمایان میسازد. منتظری همچنین به خاطرهی شهیده زهرا حداد عادل اشاره کرد و اهمیت پاسداری از خون شهدا را تأکید نمود.
حجتالاسلام مصطفی رستمی، رئیس نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاهها، بر ضرورت تألیف و جسارت در قلمآوری ایدهها صحه گذاشت. او حداد عادل را پاسدار بزرگ زبان فارسی توصیف کرد و از وجود یک منظومه فکری در آثار ایشان سخن گفت که هم مکاتب رقیب را میشناسد و هم نقد میکند. این نگاه، مدلسازی برای نسلهای جدید محققان است.
در میانهی مراسم، لحن از تجلیل به تحلیل و راهبرد تغییر کرد. شاخصترین پیام این بخش، لزوم تبدیل پایاننامههای دانشجویی به کتابهای مرجع و جلوگیری از اکتفا به ترجمه آثار خارجی بود. جهاد دانشگاهی باید به عنوان موتور محرک، بستر را برای تبدیل استعداد بالقوه به فعل شناخته و تقویت کند. این رویکرد، پاسخی به چالش استقلال علمی در عصر حاضر است.
غلامعلی حداد عادل در سخنان پایانی، با ۸۲ سالگی و ۶۳ سال عضویت در دانشگاه تهران، نماد پایبندی به یادگیری مداوم بود. او از رهبر انقلاب به عنوان آموزگار کتابخوانی یاد کرد و از سید شهیدی به عنوان پدر معنوی. تأکید بر تألیف کتاب از روی پایاننامههای دکتری، هشدار نسبت به غفلت از تولید علم بومی، و اشاره به موفقیتهای تیم نجوم ایران در مدالهای طلا، تمامیت نگاه ایشان را به علم و ایمان نشان داد. ده سال تلاش برای تدوین ۴۰ سال تدریس درباره کانت، عمق و صبر یک محقق واقعی را به نمایش گذاشت.
این جشنواره پیام دوگانهای داشت جشن از ثمرههای گذشته و بذرپاشی برای آینده. تجلیل از حداد عادل، در حقیقت تجلیل از یک روش زندگی است که علم را با ایمان، استقلال را با تلاش، و معلمی را با یادگیری همپوشانی داده است. دانشجویان برگزیده، امروز نه تنها کتابهایشان تقدیر شد، بلکه به عنوان نمادهای امید برای علم ایران معرفی گردیدند.