به گزارش آیندگان، شرکت کنترل کیفیت هوای تهران آمارهای تازهای منتشر کرده که تغییرات قابلتوجهی در ترکیب روزهای پایتخت را در سال جاری نسبت به سال ۱۴۰۴ آشکار میکند.
شاخصهای کلی نشان میدهد تعداد روزهایی که هوای آنها در رده پاک قرار گرفته از شش مورد در سال گذشته به سیزد عدد در سال ۱۴۰۵ رسیده است. در موازی، روزهای با کیفیت قابلقبول نیز از صد و بیست و دو به صد و نود و یک عدد افزایش یافتهاند. سهم این دو دسته از مجموع روزهای ثبتشده همچنین از پنجاه و شش اعشار درصد به نود و نه اعشار درصد بالا رفته است.
در سو دیگر معادله، روزهای ناسالم برای گروههای حساس کاهش حاد داشته و از صد و یک مورد در سال گذشته به سی و سه عدد در سال جاری افتادهاند. سهم این روزها نیز از چهل و یک اعشار درصد به سیزده اعشار درصد رسیده است. روزهای بهشکل صریح ناسالم نیز از هشت به چهار عدد کاهش یافته و در سال جاری حتی یک روز با شرایط بسیار ناسالم یا خطرناک ثبت نشده است؛ در حالی که سال تهران دو روز بسیار ناسالم و دو روز خطرناک را تجربه کرده بود.
با وجود این پیشرفتهای کمی، واقعیت ایستگاههای سنجش تصویر متفاوتی را ترسیم میکند. منطقه نوزدهم با ثبت شاخص دویست و نه در وضعیت بنفش و بسیار ناسالم، همچنان آلودهترین نقطه پایتخت باقی مانده است. ایستگاه سلامت تهران با شاخص صد و هشتاد و پنج و مناطق بیست و دو، پانزده، هجده و بیست و یک بهترتیب با شاخصهای صد و پنجاه و هشت، صد و پنجاه و چهار، صد و پنجاه و سه و صد و پنجاه و دو در رده قرمز و ناسالم قرار دارند. در مقابل، ایستگاه دانشگاه شهید بهشتی با شاخص چهل و دو در وضعیت پاک به عنوان تمیزترین نقطه شناخته شده است.
این شکاف بین آمار کلی و واقعیت محلی نشان میدهد که بهبود میانگینهای شهری لزوما به معنای رفع خطر در همه محلهها نیست. تمرکز آلودگی در محدودههای جغرافیایی خاص، نیازمند رویکردهای هدفمند و نه تنها سیاستهای کلان است.
مسئولیت هوای پاک از حیطه شهرداری تهران فراتر رفته و نیازمند هماهنگی پیوسته سازمانهای حفاظت محیط زیست، صنعت و معدن، بهداشت، راه و شهرسازی، هواشناسی، استاندارد ملی و پلیس راهور است. اجرای مستمر قانون هوای پاک، کاهش آلایندگیهای متحرک و ثابتی، و تداوم اقدامات هماهنگ تنها مسیر دستیابی به هوای سالم برای همه شهروندان است.
