به گزارش آیندگان، جلسه علنی شورای شهر تهران روز گذشته صحنهای شد برای شدن سوالاتی که سالها بیپاسخ ماندهاند. سید جعفر تشکری هاشمی، رئیس کمیسیون عمران و حملونقل، نه از آمارهای خشک، بلکه از نگرانی مردمی سخن گفت که هر ساله با فصل سرما روبرو میشوند و تنها شنوندای ابراز تاسف مقامات هستند.
در قلب انتقادات، ذرات معلق زیر دو و نیم میکرون قرار گرفت که خطرناکترین آلاینده فعلی هوا محسوب میشود و ریشه در فعالیتهای انسانی دارد. بر اساس گزارش مشترک شرکت کنترل کیفیت هوا و دانشگاه علم و صنعت، منابع متحرک با ۴۶.۵ درصد سهم در این آفت نقشی محوری ایفا میکنند. در این میان، خودروهای سواری ۲۸ درصد، موتورسیکلتها ۹.۴ درصد، تاکسیها ۶.۶ درصد و اتوبوسهای درونشهری ۳ درصد از سهم متحرکها را تشکیل میدهند.
اما نقطه اوج نگرانی، شدن رقم ۳۶ درصدی بود که به کامیونها اختصاص دارد. تشکری هاشمی با لحنی قاطبه اعلام کرد که برای کنترل این منبع اصلی آلودگی، هیچ برنامه عملیاتی وجود ندارد. وی از شهرداری و شورای ترافیک تقاضا کرد تا طرحهای خود را برای مهار این وضعیت به شورا تقدیم کنند، چرا که بیش از این با جان شهروندان بازی کردن پذیرفتنی نیست.
پرونده نقض تعهدات نیز بخش دیگری از تذکر را به خود اختصاص داد. شورای شهر در پنج سال گذشته مصوبه قیسازی ۳۰۰ هزار موتورسیکلت داشت که اجرایی نشد. همچنین شهرداری قول ۳۰ هزار تاکسی برقی داده بود، اما تا کنون تنها هزار و ۷۰۰ دستگاه وارد شده است. بدتر از کمبود، نحوه بهرهگیری از تاکسیهای برقی موجود مورد انتقاد قرار گرفت؛ خودروهایی که باید در روزهای اوج آلودگی در خدمت مردم باشند، به ابزاری برای نمایش و تبلیغ در میادین تبدیل شدهاند.
تشکری هاشمی در بخش پایینی تذکر خود، جمله شهردار را در مورد مسئولیتپذیری ی موردستایش قرار داد، اما بلافاصله اضافه کرد که این باید در عمل نیز نمود یابد. وی از مقامات خواست کارهای نمایشی را متوقف کرده و بر اقدامات اجرایی و عملیاتی تمرکز کنند، تا حق حیات هوای پاک برای شهروندان محقق شود.
شورای شهر تهران از دستگاههای اجرایی خواسته است تا در مهلت مشخصی، برنامه جامع کنترل آلودگی ناشی از کامیونها را تدوین و به تصویب برسانند. اعضای شورا تأکید دارند که نظارت بر اجرای مصوبات قبلی، از جمله برقیسازی ناوگان حملونقل، باید به اولویت تبدیل شود تا از تکرار نقض تعهدات جلوگیری شود.
شهروندان تهران اکنون انتظار دارند که تذکرهای شورای شهر از حالت بیانیه خارج شده و به اقدامات ملموس و قابل مشاهده منجر گردد؛ چرا که حق تنفس در هوای پاک، غیرقابل مذاکره است.