قوزپشتی، که به آن کیفوز نیز گفته می‌شود، به انحراف غیرطبیعی و برجستگی بالای ستون فقرات به سمت عقب اشاره دارد. در نوجوانان، قوزپشتی می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله عوامل ژنتیکی، وضعیت نادرست نشستن، یا شرایط دژنراتیو باشد. اصلاح قوزپشتی در نوجوانان معمولاً شامل روش‌های غیرجراحی و در برخی موارد جراحی می‌شود. روش‌های غیرجراحی برای اصلاح قوزپشتی عبارتند از:
فیزیوتراپی:
تمرینات اصلاحی: تمرینات خاصی که توسط فیزیوتراپ طراحی می‌شوند می‌توانند به تقویت عضلات پشت و هسته بدن کمک کنند. این تمرینات معمولاً شامل تمرینات کششی و تقویتی برای عضلات پشتی، عضلات شکم و عضلات بین‌دنده‌ای است.
آموزش وضعیت بدن: فیزیوتراپیست‌ها می‌توانند به نوجوانان آموزش دهند که چگونه به درستی بنشینند و بایستند تا فشار کمتری به ستون فقرات وارد شود.
بریس (کمربند طبی اصلاحی):
در مواردی که قوزپشتی در حال پیشرفت است و نوجوان در حال رشد است، ممکن است استفاده از بریس مفید باشد. بریس‌ها به منظور کاهش انحراف ستون فقرات و جلوگیری از پیشرفت آن طراحی شده‌اند. بریس باید تحت نظر پزشک متخصص و توسط متخصصان ارتوز و پروتز ساخته شود.
مدیریت درد:
برای کاهش درد یا ناراحتی ناشی از قوزپشتی، می‌توان از تکنیک‌های گرمادرمانی، سردادرمانی، یا ماساژ درمانی استفاده کرد. همچنین، مصرف داروهای مسکن ممکن است تحت نظر پزشک تجویز شود.
تغییرات در سبک زندگی و فعالیت‌های روزمره:
بهبود وضعیت نشستن و ایستادن در هنگام مطالعه، استفاده از صندلی‌های ارگونومیک، و توجه به رعایت اصول صحیح در فعالیت‌های بدنی می‌تواند به کاهش فشار بر روی ستون فقرات کمک کند.
آموزش و مشاوره:
آموزش به نوجوان و خانواده درباره وضعیت قوزپشتی و روش‌های مدیریت آن می‌تواند به بهبود وضعیت کمک کند. این شامل آگاهی از روش‌های صحیح نشستن، ایستادن و فعالیت‌های روزمره است.
در صورتی که درمان‌های غیرجراحی که مهمترین انها استفاده از بریس های اصلاحی هستند نتوانند به کاهش قوزپشتی کمک کنند یا در صورتی که انحراف شدید باشد، ممکن است نیاز به مشاوره با جراح ارتوپد و بررسی گزینه‌های جراحی وجود داشته باشد. جراحی معمولاً به عنوان آخرین گزینه در نظر گرفته می‌شود و در مواقعی که درمان‌های غیرجراحی نتوانسته‌اند بهبود قابل توجهی ایجاد کنند یا وضعیت به طور جدی پیشرفت کرده باشد، انجام می‌شود.