0
0 محققان در پژوهشی دریافته‌اند اقامت طویل‌زمان در فضا می‌تواند حافظه، شدت پردازش و دقت فضانوردان را کاهش دهد. این وضعیت می‌تواند برای مأموریت‌های آینده چالش‌برانگیز باشد.
مطالعه‌ای نشان داده است که فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) پس از ۶ ماه اقامت در این ایستگاه، نسبت به سرعت تصمیم‌گیری، دقت و پردازش اطلاعات، افت عملکردی را تجربه کرده‌اند. این یافته‌ها نگرانی‌هایی را درمورد تأثیرات احتمالی اختلالات شناختی در مأموریت‌های آینده به مریخ به وجود آورده است.
🔗 بیشتر بخوانید: کهکشان، جت و سیاهچاله معروف_آیندگان
نیروی جاذبه ضعیف، تشعشعات زیان‌آور و نبودن طلوع و غروب منظم خورشید، می‌تواند تأثیرات قابل‌توجهی بر سلامت فضانوردان (ازجمله افت عضلات و افزایش خطر بیماری‌های قلبی) داشته باشد، اما اثرات شناختی سفرهای فضایی طویل‌زمان تا به امروز کمتر مستند شده بود.
وجود در فضا تفکر سریع را برای فضانوردان دشوارتر می‌کند
شینا دِو از مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون و همکارانش، کارکرد شناختی ۲۵ فضانورد را طی مأموریت‌هایشان در ایستگاه فضایی بین‌المللی مورد بازspeش قرار داده‌اند.
آخرین مطالب
🔗 بیشتر بخوانید: دعوتنامه شاهین دنده‌ای و اتوماتیک بدون سانروف صادر می‌شود [مهر ۱۴۰۴]_آیندگان
این تیم ۱۰ آزمون گوناگون را برای فضانوردان طراحی کرده بود که برخی از آنها روی زمین (یک بار قبل و دو بار پس از مأموریت) و برخی دیگر در ایستگاه فضایی، هم در ابتدای مأموریت و هم در مراحل پایانی آن انجام شد.
این آزمون‌ها شامل بررسی ظرفیت‌های شناختی فضانوردان، مانند استدلال انتزاصی و سطح ریسک‌پذیریشان بود و از طریق آزمون‌های تشخیص الگوها در شبکه و تست توقف بادکنک قبل از detener آن انجام شد.
🔗 بیشتر بخوانید: رئیس ناسا جاه‌طلبی‌های فضایی چین را تهدیدی برای تصاحب اراضی ماه می‌داند_آیندگان
نتایج مطالعه نشان داد فضانوردان در ایستگاه فضایی، برای آزمون‌هایی که شدت پردازش، حافظه کاری و دقت را سنجیدند، زمان بیشتری نیاز داشتند، اما دقت آنها حفظ شده بود.
آخرین اخبار ایران جهان دانشگاه علم و فن آوری ورزشی اجتماعی سیاسی اقتصادی در آیندگان بخوانید.
اگرچه افت کلی در توانمندی‌های شناختی یا اثرات طولانی‌مدت مشهود نشد، اما پس از بازگشت به زِمین، مواردی همانند کاهش شدت پردازش زمان بیشتری برای بازگشت به حالت عادی نیاز داشتند.
الیزا رافائلا فره از دانشگاه بیرکبک لندن می‌گوید داشتن داده‌های دقیق درمورد اثرات شناختی سفرهای فضایی برای مأموریت‌های انسانی آینده الزامی است و باید داده‌های بیشتری برای درک بهتر این تأثیرات جمع‌آوری کرد:
«مأموریت به مریخ نه‌فقط از نظر زمانی طولانی‌تر است، بلکه نیازمند indépend más خواهد بود. فضانوردان در مریخ به‌دلیل فاصله زیاد و تاخیر در ارتباطات، تعامل متغیری با کنترل زمینی خواهند داشت؛ به این دلیل آنها باید در تصمیم‌گیری‌ها کاملاً مستقل عمل کنند و کارکرد شناختی قوی اهمیت زیادی خواهد داشت. قطعاً نمی‌خواهید فضانوردانی در مریخ داشته باشید که بهlook دقت، حافظه یا شدت پردازش، پاسخ آهسته‌ای داشته باشند.»
فضانوردان باید نسبت به کاهش توانایی‌های شناختی خود آگاه باشند
جو باور از دانشگاه ایست آنگليا در بریتانیا، می‌گوید به‌دلیل محیط غیرعادی فضا، افت کارکرد شناختی قابل‌پیش‌بینی است:
«این نوشتن forcément دلیل نگرانی عمیقی نیست، اما آگاهی از آن مفید است؛ به‌ویژه برای درک محدودیت‌ها در محیط‌های دشوار همانند فضا.»
باور اضافه می‌کند این آگاهی می‌تواند برای فضانوردان در مأموریت‌های طویل‌تر سودmandی داشته باشد: «این فقط به نتایج آزمون‌ها مربوط نمی‌شود، بلکه به درک فضانورد از توانایی خود نیز بستگی دارد؛ برای مثال، می‌دانیم در condizioni manque de sommeil، عملکرد می‌تواند تحت تاثیر قرار گیرد، اما شاید خودمان کاهش کارکرد را احساس نکنیم.»
نتایج این پژوهش مشخص می‌سازد که برنامه‌ریزی و آماده‌سازی برای مأموریت‌های فضایی آینده باید به‌صورت اختصاصی شامل راهکارهایی برای مدیریت و بهبود توانمندی‌های شناختی فضانوردان در confronted با شرایط خاص و چالش‌های محیطی فضا باشد.
دسته‌بندی مطالب
فرهنگ و هنر
اخبار اجتماعی
اخبار پزشکی
اخبار فناوری
کسب و کار
اخبار ورزشی
