مرغ عشق با ساختار مغزی منحصر به فرد، قادر به تقلید صداهای انسانی است

قدرت طوطی‌ها در تقلید از کلام بشر همواره توجه بسیاری را به خود جلب کرده، اما یک پژوهش تازه نشان می‌دهد که این مهارت فراتر از یک کپی‌برداری ساده است. دانشمندان متوجه شده‌اند که مغز پرندگان کوچک شناخته‌شده به «مرغ عشق» در ایران، به گونه‌ای سازمان‌یافته که امکان تولید صداهای مشابه گفتار انسان را فراهم می‌کند.

به بیان «مایکل لانگ»، عصب‌شناس دانشگاه نیویورک، مرغ عشق تنها موجود زنده‌ای است که از نواحی مغزی مشابهاطقه‌های گفتاری انسان بهره می‌برد و تا کنون در هیچ گونه دیگری چنین ویژگی‌ای مشاهده نشده است.

🔗 بیشتر بخوانید: انسان‌ها 350 هزار سال سریعتر از فکر قبلی ما آتش را مهار کردند_آیندگان

مرغ‌عشق‌ها با نام علمی Melopsittacus undulatus، پرندگان ریز و پررنگی هستند که از استرالیا می‌آیند. این پرندگان در یادگیری صواتی کارایی بالایی دارند و می‌توانند طیف وسیعی از صداها، از جمله کلام انسانی، را تقلید کنند.

بازدید فعالیت مغزی مرغ عشق

در این مطالعه، لانگ و همکارش «زتیا یانگ»، فعال‌سازی سلون‌های عصبی در مغز چهار مرغ عشق را در هنگام آواز خواندن رصد کردند. آن‌ها با استفاده از پروب‌های سیلیکونی، فعالیت الکتریکی مغز را ثبت نمودند و تغییرات آن را در طول خواندن آواز بررسی کردند.

🔗 بیشتر بخوانید: ژاپن امکان پذیر واردات خودروهای ساخت آمریکا را اغاز کند_آیندگان

یافته‌ها указывают که این نورون‌ها در بخشی از مغز به نام «آرکواپالیم قدامی» واقع شده‌اند که به‌صورت مستقیم با صداهای تولیدشده توسط پرندگان مرتبط است.

لانگ توضیح می‌دهد:

🔗 بیشتر بخوانید: ۱۰ حقیقت حیرت‌انگیز درمورد عنکبوت‌ها که باید بدانید!_آیندگان

«در این ناحیه، سلولی وجود دارد که به‌ویژه برای حروف بی‌صدا فعال می‌شوند. گروه دیگری بر روی مصوت‌ها واکنش نشان می‌دهند، در حالی که برخی به فرکانس‌های بالا و برخی دیگر به فرکانس‌های پایین حساس هستند.»

نتایج این پژوهش حاکی از آن است که مغز یک مرغ عشق مکانیزمی بسیار منسجم و کارآمد برای تولید صداهای گفتاری دارد که شبیه به نقشه‌های گفتاری در مغز انسان‌هاست.

در نهایت، این پژوهش می‌تواند در درک بهتر اختلالات گفتاری انسان‌ها یاری‌رسان باشد. بسیاری از افراد مبتلا به سکته مغزی، دچار آفازی می‌شوند؛ مرضي که در آن بیمار قادر به بازیابی کلمات مناسب نیست. لانگ توضیح می‌دهد که این مطالعه فرصتی برای شناسایی ریشه‌های اختلال‌های ارتباطی در انسان‌هاست که می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای بر کیفیت زندگی داشته باشد.