به گزارش آیندگان پیشنشست تخصصی نوزدهمین جشنواره بینالمللی تئاتر خیابانی مریوان با محوریت نسبت متقابل این هنر با جامعه و موانع پیش رو در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات افتتاح گردید.
در این جلسه که با حضور مهدی شفیعی معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، امید کریمیان نماینده مجلس مریوان و جمعی از محققان و هنرمندان برگزار شد، گزارش دبیرخانه حاکی از دریافت بیش از شصت چکیده و چهل و شش مقاله بود که پس از ارزیابی، چهاردہ اثر برای سمینار و شش مورد برای بخش پوستر برگزیده شدهاند.
بهروز غریبپور کارگردان اپرای عاشورا با انتقاد از نگاه مقطعی به تئاتر خیابانی، ضرورت تأسیس ساختاری مستقل را تأکید کرد که امکانات تمرین، حمایت مالی و اجرای مستمر را برای گروههای فعال مهیا سازد. وی با استناد به پژوهشهای تاریخی و تجربیات جهانی نظیر گروه نان و عروسک در آمریکا و آئین میر نوروزی در کردستان، تئاتر خیابانی را عاملی برای کاهش تنشهای اجتماعی و ایجاد گفتگوی بینگروهی دانست که فراتر از یک رویداد جشنوارهای میتواند عمل کند.
بهمن نامورمطلق در تحلیلی از مخاطب تئاتر خیابانی، تفاوتهای اساسی بین مراسم آئینی، تظاهرات سیاسی، کارناوال و نمایش هنری را تشریح کرد و یادآور شد که مخاطب این گونه نمایشی از پیش انتخابنشده و تصادفی است. به اعتقاد وی، کوتاهی روایت، ساختار اپیزودیک و غلبه عناصر بصری و حرکتی از ویژگیهای بنیادین تئاتر خیابانی است که میتواند در دموکراتیزهسازی هنر و ارتقای ذائقه زیباییشناختی جامعه نقش مؤثری ایفا نماید.
گفتگوهای حاضران بر فقدان امکانات تمرین، کمبود حمایتهای صنفی و عدم وجود بستر نهادی برای گروههای تئاتر خیابانی متمرکز شد. ضرورت عبور از رویکردهای مقطعی و فراهم آوردن زمینه فعالیت سالانه در شهر مریوان به عنوان راهکار اصلی برای تقویت پیوند این هنر با جامعه مطرح گردید.
بررسی مواضع کارشناسان نشان میدهد که اگرچه پتانسیل تئاتر خیابانی در تعامل با فضاهای عمومی و گروههای اجتماعی بیگمان است، اما تحقق این قابلیتها مشروط به اراده سیاسی و تخصیص منابع پایدار است که تا کنون در مقیاس ملی محقق نشده است.
پیشنشست مریوان با طرح مباحثی درباره بازخوانی پیشینه نمایشهای مردمی، تمایز آئین و هنر نمایشی و لزوم تقویت زیرساختهای اجرایی، گامی در جهت نظریهپردازی و مؤسساتیسازی تئاتر خیابانی برداشته است که تداوم آن میتواند افقهای نوینی را برای این حوزه گشاید.