آیا سینمای «عصرجدید» با «لبخند» احیا می‌شود؟

تاریخ: چهارشنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۳ ساعت ۰۹:۲۱

🔗 بیشتر بخوانید: رامین ناصرنصیر مهمان برنامه «هم‌کلام» شد

به گزارش هنرنیوز، اسفندماه سال ۹۹ بود که ایسنا خبر تعطیلی سینما عصرجدید را اعلام کرد. در همان مقطع عبدالله علیخانی، مدیر سینما، با تایید این خبر گفت: «من و آقای فرحبخش ۱۱ سال است که این سینما را خریداری کرده‌ایم، چون سینما علاقه ما بود اما با این حالت (رکود و تعطیلی دوران کرونا) نمی‌دانیم باید چه کنیم و برای رسیدن به تصمیمی قطعی آن را تعطیل کرده‌ایم.»

او با اشاره به سابقه طویل فعالیت این سینما و جایگاهی که داشته، معتقد بود برای نگه‌داری این سینماهای قدیمی باید فکری اساسی شود.

🔗 بیشتر بخوانید: ایندگان – جایزه بهترین مستند مختصر یک جشنواره آمریکایی به «بچه سوم» رسید_آیندگان

فعالیت‌های ابتدایی در محل سینما «عصر تازه» به دهه ۱۳۲۰ برمی‌گردد که در مقطعی کاملاً تخریب شد و سپس به شکل سینمای جاری بازسازی شد.

انتشار خبر تعطیلی سینما عصر تازه و اصرار بر نوستالژیک بودن سینماهای قدیمی بازتاب‌های زیادی داشت که باعث شد یک سال بعد محمدحسین فرحبخش در یک گفت‌وگوی صریح با ایسنا نکاتی را بیان کند.

او به عنوان یکی از مالکان سینما عصرجدید تأکید کرد: «همه سخنان در مورد نوستالژی سینما «عصر تازه» افترا است.»

این تهیه‌کننده قدیمی در گفت‌وگو با ایسنا گفت: «از کسانی که در مورد نوستالژی سینما عصر تازه حرف می‌زنند – چه مردم و چه سینماگران – چند سوال دارم. آیا آن‌ها امکان‌پذیر است در سال‌های قبل، یعنی یک سال، پنج سال، ۱۰ سال یا ۲۰ سال قبل، پدر و مادر خود را از دست داده باشند؟ به من بگویند که در این مدت چند بار بر مزار پدر و مادر خود رفته‌اند؟ پدر و مادرشان نوستالژیک‌تر است یا سینما عصر تازه؟ اول تکلیف این را آشکار کنند، سپس در مورد مال و اموال مردم نظر بدهند. اگر من این سوال را می‌پرسم، فردی هستم که ۲۵ سال قبل مادرم درگذشت و هر هفته به کبر او می‌روم. پدرم تا زمانی که زنده بود، ۶۰ سال از فوت مادرش می‌گذشت و هر جمعه در تمام آن ۶۰ سال به مزار مادرش مراجعه می‌کرد. این‌ها یعنی نوستالژی. سوال بعدی: چرا کسانی که در مورد نوستالژی سینما عصرجدید حرف می‌زنند در این چند سال به این سینما نیامده‌اند تا فیلم ببینند؟ خودشان پیش وجدانشان قضاوت کنند چرا در این سال‌ها نیامده‌اند؟ اکنون در فضای مجازی حس نوستالژیک نسبت به سینما نشان می‌دهند؟ همه این‌ها حقه‌بازی و افترا است، همانند بقیه چیزها.»

به هر حال، تعطیلی سینما «عصرجدید» همانند سایر سینماهای قدیمی موضوع تازه‌ای نیست و با وجود پردیس‌های سینمایی در پاساژهای بزرگ، طبیعی است که این سالن‌ها کارکرد خود را از دست داده باشند. اما با تعمیرات و تغییراتی در این سالن سینمایی – از جمله نمایش فیلم‌های قدیمی، نشست‌های خاص سینمایی، پاتوق فیلم کوتاه و مستند و… – احتمالاً می‌توان این سالن را اکنون که در کنارش سالن تئاتر «لبخند» در آغاز افتتاح است، احیا کرد.

احتمالاً بد نیست این نوشته را به نظرسنجی کارشناسان و اهالی هنر بگذارند تا پیشنهاداتی برای احیای این سالن به عنوان یک مکانی فرهنگی ارائه دهند، تا صاحبان این سالن نیز (که حق طبیعی‌است اندوخته بلاتکلیف خود را احیا کنند) به بازگشایی آن به شکلی متمایز ترغیب شوند و این سالن قدیمی دچار تحول کاربری نشود.

تا چند روز دیگر مجموعه سالن‌های تئاتر لبخند در کنار عصرجدید باز خواهد شد و جمعی از علاقه‌مندان برای تماشای تئاتر گرد هم می‌آیند. در میان مخاطبان، قطعاً قدیمی‌ترانی با خاطرات عصرجدید و تماشای فیلم‌های مهم تاریخ سینما و انتظار صف‌های جشنواره فیلم فجر و… داخل این سالن تئاتر تازه تاسیس خواهند شد.