0
0
عینک سه‌بعدی قرمز-آبی خود را بگذارید و به قسمت غربی اقیانوس طوفان‌ها روی سطح ماه نگاهی بیندازید. این عکس سه‌بعدی، فضانورد مأموریت آپولو ۱۲، یعنی «پیت کنراد» را مشخص می‌کند که در نوامبر ۱۹۶۹ از فضاپیمای نقشه‌بردار ۳ (Surveyor 3) بازدید می‌کند.
منطقه اقیانوس طوفان‌ها که یکی از پهناورترین نواحی تاریک ماه به شمار می‌آید، در واقع یک حوضه عظیم و قدیمی آتشفشانی است که از بازالت تشکیل شده و توسط فوران‌های آتشفشانی قبلی پوشیده شده است.
🔗 بیشتر بخوانید: باارزش‌ترین برندهای باشگاه فوتبال در سال ۲۰۲۴ + اینفوگرافیک_آیندگان
در عکس روز ناسا چه می‌بینیم؟
Surveyor 3 نزدیک به دو و نیم سال پیش‌تر، در آوریل ۱۹۶۷، در دامنه داخلی یک دهانه کوچک فرود آمده بود. در افق و آن‌سوی دیواره دهانه، ماژول قمری اینتریپید (Intrepid) آپولو ۱۲ دیده می‌شود که در فاصله کمتر از ۲۰۰ متر از کاوشگر Surveyor 3، در نزدیکی نقطه‌ای برای پیاده‌روی راحت، فرود آمده است.
این عکس سه‌بعدی با دقت از دو عکس مجزا (AS12-48-7134 و AS12-48-7133) که روی سطح ماه گرفته شده‌اند، ساخته شده است. این عکس‌ها با فاصله‌ای اندک، از دو زاویه گوناگون ثبت شده‌اند تا تفاوت فاصله بین دو چشم انسان را همانند‌سازی کرده و این نمای سه‌بعدی را تشکیل دهند.
آخرین مطالب
🔗 بیشتر بخوانید: سامسونگ برتری‌های سال 2024 خود را خبرداد؛ تمرکز بر هوش مصنوعی
آپولو ۱۲؛ دومین فرود موفق انسان بر ماه
مأموریت آپولو ۱۲ در ۱۴ نوامبر ۱۹۶۹ از مرکز فضایی کندی فلوریدا آغاز شد و پس از بازگشت پیروزانه به زمین، در ۲۴ نوامبر ۱۹۶۹ به پایان رسید. این مأموریت به مدت ۱۰ روز و ۴ ساعت و ۳۶ دقیقه طول کشید و دومین مأموریت ناسا بود که توانست انسان را با موفقیت روی ماه فرود بیاورد.
فضانوردان این مأموریت شامل «چارلز پیت کنراد» (فرمانده)، «آلن بین» (خلبان ماه‌نشین) و «ریچارد گوردن» (خلبان مداری) بودند.
🔗 بیشتر بخوانید: اکسیژن قمر مشتری، «اروپا»، می‌تواند روزانه تا یک میلیون نفر را زنده نگه دارد
آپولو ۱۲ با مقصد فرود دقیق‌تر در مکان مشخص‌شده در منطقه اقیانوس طوفان‌ها طراحی شده بود تا توانایی ناسا در فرود دقیق در مناطق خاص مورد آزمون قرار گیرد. یکی از اهداف مهم این مأموریت، بازدید از کاوشگر Surveyor 3 بود که دو سال پیش در سطح ماه فرود آمده بود.
آخرین اخبار ایران جهان دانشگاه علم و فن آوری ورزشی اجتماعی سیاسی اقتصادی در آیندگان بخوانید.
فضانوردان قطعاتی از این کاوشگر را به زمین بازگرداندند تا اثرات طولانی‌مدت شرایط ماه بر تجهیزات بررسی شود. آن‌ها همچنین نزدیک به ۳۴ کیلوگرم نمونه سنگی و خاک ماه را جمع‌آوری کردند که اطلاعات ارزشمندی در مورد تاریخ زمین‌شناسی ماه ارائه داد.
