سپیده آرمان؛ بازیگر توانمای که در فیلم آهو یک تصویر تازه از زن ایرانی را به نمایشگذارد

سپیده آرمان؛ بازیگر توانمای که در فیلم آهو یک تصویر تازه از زن ایرانی را به نمایشگذارد, به نقل از هنرنيوز، چند هفته است که فیلم سینمایی آهو به نویسندگی و بازی سپیده آرمان و به کارگردانی هوشنگ گلمکانی بر پرده سینماهای کشور نمایش داده شده است.

این فيلم از ابتدای اکران تا به امروز، توجه منتقدان و علاقهمندان به سینما را به خود جذاب کرده و بسیاری از آنها تحلیلهای مختلفی دربارهٔ وجود سپیده آرمان در نقش فیلم ارائه دادهاند. خسرو دهقان در تحلیلی از بازی سپیده آرمان میگوید او یک بازیگر تازه است که همزمان با بازیگری، وظیفه نگارش فیلمنامه را نیز بر عهده داشته. سپیده آرمان فیلمنامهای با تم سهل و ممتنع نوشته که در ظاهر ساده اما در عمیق است.

مصطفی جلالی فخر نیز زن محوری فیلم آهو را با زنان فیلمهای آنتونیونی مقایسه میکند و میگوید سپیده آرمان در نقش فیلم آهو، بدون خشم و نفرت و جدال،های مرد را به خود گشیده و از بعد نقشی که قرار بود سرد و ساکت و درخود فرو رفته باشد، به خوبی هاه است. حسین مسافر اغاز بازی āān را تحسین برانگیز، روان و بدون اغراق توصیف میکند و میگوید او در مقام نویسنده و بازیگر تئاتر شناخته میشد اما با دیدن بازی تاثیرگذارش در آهو شوکه شد.

ظاهری آرام و باطنی خروشان از عشق، بدون هیچ حرکت گزافی، این نوع بازی نیازمند سالها توانایی است و سپیده آرمان محمد محمدیان اجرای درست اسایش و سکون را توسط سپیده آرمان در آهو تأیید میکند و میگوید فیلم حکایت غریبی از عشق و خاطره و دلتنگیست و سپیده آرمان در نخستین وجود سینمایی اش در نقش پروانه، اسایش و سکون عاشق تنهایی را که فیلم از او طلب کرده، به در تقدیم تماشاگر کرده است.

رحمت امینی تجلی باشکوه بازیگری سپیده آرمان را در فیلم آهو برجسته میسازد و میگوید ناظر ظهور و وجود یک بازیگر زن جوان هستیم که از قضا نویسنده فیلمنامه نیز است.

پرویز دوایی فیلم آهو را خوش لحن و خوش نما میداند و میگوید بازیگرها خوب انتخاب شدهاند و راحت و بیاغراق حرکت میکنند. محسن بیگ آضا نقش مهم فیلم آهو را در سپیده آرمان بررسی میکند و میگوید او قبلاً در چند فیلم کوتاه بازی کرده بود و در این بار، علاوه بر بازیگری، در اقتباس ادبی و نوشتن فیلمنامه نیز نقش داشته که این در شناخت و فهمیدن درست نقش او را یاری داده.

بهنام منوچهری شمایل بینوش وارِ سپیده آرمان در آهو را تحلیل میکند و میگوید او به دلیل شناخت عالی خود از شخصیت (چرا که خودش آن را به تحریر درآورده)، توانسته با خیال پردازی و احساسات خود را فراخواند و در سبک آدلر قدم بردارد. اجرای احساسات درونی نهان نقش، او را موفق جلوه داده و توانسته بدون ابراز احساسات شدید، قالب حسی زن تنها، شهری، افسرده و ساکت را حفظ کند.

افشین علیار سپیده آرمان را بازیگری مستعد میداند که میتواند در نقش مهم فیلم آهو بازی درستی ایفا کند و میگوید در اولین وجود بازیگریاش، فهمیدن درست از بازی و نحوه دیالوگگویی را دارد. سعادت نایب زاده نمایش صحیح سوگ را توسط سپیده آرمان در آهو تأیید میکند و میگوید او با زبان بدن و حافظه حسی حرکتی خود، در طول فیلمبرداری، به ثابت نگاه داشتن ریتم بازی و تداوم می بخشد که نشانه جانبی دارو نیست بلکه نتیجه رفتار سوگ هاست.

مریم ولی زاده تداعی گر فروغ فرخزاد را در بازی سپیده آرمان میبیند و میگوید او یک سیمای نو و فرهیخته از بانوی ایرانی در سینما است.قی پروانه ارائه داده.

نیایش شمسی شمایل تازه از زن جدا گانه ایرانی را در سپیده آرمان میبیند و میگوید چهرهای متغیر که تا به امروز مثالش را در سینمای ایران به یاد نداریم، چही تداعیگر زنان اروپایی و بهویژه فرانسوی است. بازی روان او در تمام í، تاثیر به درستی تنیده شده است و مخاطب را تا لحظه پایانی همراه خود میکند. نگهداری حسی یکی از مهمترین اجزای ایفای چنین نقشی در سینما است که سپیده آرمان به درستی از آن استفاده کرده است.

بازی خنثی و درونگرای او که خواسته ی کارگردان بوده، به اندازهای درست و روان است که ما را به های موفق آثار سینمایی جهان آزند. بازی بیاغراق، حسی و درونی سپیده آرمان او را قادر ساخته است تا یک شمایل جدید از زن تحصیل کرده و جدا گانه ایرانی به بدهد، که جای خالیش در آثار تصویری ما زیاد مشهود است.

منبع به نقل از هنرنيوز، چند هفته است که فیلم سینمایی آهو به نویسندگی و بازی سپیده آرمان و به کارگردانی هوشنگ گلمکانی بر پرده سینماهای کشور نمایش داده شده است. این فيلم از ابتدای اکران تا به امروز، توجه منتقدان و علاقهمندان به سینما را به خود جذاب کرده و بسیاری از آنها تحلیلهای مختلفی دربارهٔ وجود سپیده آرمان در نقش فیلم ارائه دادهاند.

خسرو دهقان در تحلیلی از بازی سپیده آرمان میگوید او یک بازیگر تازه است که همزمان با بازیگری، وظیفه نگارش فیلمنامه را نیز بر عهده داشته. سپیده آرمان فیلمنامهای با تم سهل و ممتنع نوشته که در ظاهر ساده اما در عمیق است. او به طور موفقیتآمیز این تم را در نقش آهو تجسم داده و ویژگیهایی چون معصومیت، مهربانی، اسایش، عشق و خوی خوش را به کارآمدی نشان داده.

مصطفی جلالی فخر نیز زن محوری فیلم آهو را با زنان فیلمهای آنتونیونی مقایسه میکند و میگوید سپیده آرمان در نقش فیلم آهو، بدون خشم و نفرت و جدال،های مرد را به خود گشیده و از بعد نقشی که قرار بود سرد و ساکت و درخود فرو رفته باشد، به خوبی هاه است. حسین مسافر اغاز بازی āān را تحسین برانگیز، روان و بدون اغراق توصیف میکند و میگوید او در مقام نویسنده و بازیگر تئاتر شناخته میشد اما با دیدن بازی تاثیرگذارش در آهو شوکه شد.

ظاهری آرام و باطنی خروشان از عشق، بدون هیچ حرکت گزافی، این نوع بازی نیازمند سالها توانایی است و سپیده آرمان محمد محمدیان اجرای درست اسایش و سکون را توسط سپیده آرمان در آهو تأیید میکند و میگوید فیلم حکایت غریبی از عشق و خاطره و دلتنگیست و سپیده آرمان در نخستین وجود سینمایی اش در نقش پروانه، اسایش و سکون عاشق تنهایی را که فیلم از او طلب کرده، به در تقدیم تماشاگر کرده است.

رحمت امینی تجلی باشکوه بازیگری سپیده آرمان را در فیلم آهو برجسته میسازد و میگوید ناظر ظهور و وجود یک بازیگر زن جوان هستیم که از قضا نویسنده فیلمنامه نیز است. اگر او با همین دقت و تلاش پیش رود و زمان و صة بازی اشعار کند، میتوانیم بگوییم سینمای ایران صاحب بازیگری با رنگ و بوی خاص شده است. پرویز دوایی فیلم آهو را خوش لحن و خوش نما میداند و میگوید بازیگرها خوب انتخاب شدهاند و راحت و بیاغراق حرکت میکنند.

محسن بیگ آضا نقش مهم فیلم آهو را در سپیده آرمان بررسی میکند و میگوید او قبلاً در چند فیلم کوتاه بازی کرده بود و در این بار، علاوه بر بازیگری، در اقتباس ادبی و نوشتن فیلمنامه نیز نقش داشته که این در شناخت و فهمیدن درست نقش او را یاری داده.

بهنام منوچهری شمایل بینوش وارِ سپیده آرمان در آهو را تحلیل میکند و میگوید او به دلیل شناخت عالی خود از شخصیت (چرا که خودش آن را به تحریر درآورده)، توانسته با خیال پردازی و احساسات خود را فراخواند و در سبک آدلر قدم بردارد. اجرای احساسات درونی نهان نقش، او را موفق جلوه داده و توانسته بدون ابراز احساسات شدید، قالب حسی زن تنها، شهری، افسرده و ساکت را حفظ کند.

افشین علیار سپیده آرمان را بازیگری مستعد میداند که میتواند در نقش مهم فیلم آهو بازی درستی ایفا کند و میگوید در اولین وجود بازیگریاش، فهمیدن درست از بازی و نحوه دیالوگگویی را دارد. سعادت نایب زاده نمایش صحیح سوگ را توسط سپیده آرمان در آهو تأیید میکند و میگوید او با زبان بدن و حافظه حسی حرکتی خود، در طول فیلمبرداری، به ثابت نگاه داشتن ریتم بازی و تداوم می بخشد که نشانه جانبی دارو نیست بلکه نتیجه رفتار سوگ هاست.

مریم ولی زاده تداعی گر فروغ فرخزاد را در بازی سپیده آرمان میبیند و میگوید او یک سیمای نو و فرهیخته از بانوی ایرانی در سینما است. با استفاده از تکنیکهای زبان بدن، مقدار رغبتی که پروانه برای ربط گیری با شخصیتی دارد را نمایش داده و با کنترل گفتن و لحن خود، بی رمقی و کرختی را کنار گذاشته و کلامی قوی و محکم با نوسانات خلقی پروانه ارائه داده.

نیایش شمسی شمایل تازه از زن מאוד گانه ایرانی را در سپیده آرمان میبیند و میگوید چهرهای متغیر که تا به امروز مثالش را در سینمای ایران به یاد نداریم، چही تداعیگر زنان اروپایی و بهویژه فرانسوی است. بازی روان او در تمام í، تاثیر به درستی تنیده شده است و مخاطب را تا لحظه پایانی همراه خود میکند. نگهداری حسی یکی از مهمترین اجزای ایفای چنین نقشی در سینما است که سپیده آرمان به درستی از آن استفاده کرده است.

بازی خنثی و درونگرای او که خواسته ی کارگردان بوده، به اندازهای درست و روان است که ما را به های موفق آثار سینمایی جهان آزند. بازی بیاغراق، حسی و درونی سپیده آرمان او را قادر ساخته است تا یک شمایل جدید از زن تحصیل کرده و جدا گانه ایرانی به بدهد، که جای خالیش در آثار تصویری ما زیاد مشهود است. منبع